Solidariedade Española con Cuba: balance negativo para os dereitos humanos en Cuba durante 2009

A ONG española Solidariedade Española con Cuba denuncia o empeoramento da situación dos dereitos humanos en Cuba durante o ano 2009, minuciosamente detallado no informe anual do Consello de Relatores de Dereitos Humanos de Cuba (CRDHC) e noutros informes doutras organizacións como a Comisión Cubana de Dereitos Humanos e Reconciliación Nacional (CCDHRN).

Presos Políticos

Segundo o informe do CRDHC, houbo máis de mil arrestos e actos de fustrigamento e represión política durante o 2009.

Excarceráronse ao redor de 30 persoas, aínda que no 95% dos casos foi por cumprimento da súa condena. Non obstante, o réxime castrista encarcerou 60 cidadáns o pasado ano por disentir das ideas do goberno. Segundo o informe do CRDHC o número de prisioneiros políticos rolda os 200, dos cales 65 son recoñecidos por Amnistía Internacional como presos de conciencia.

Situación Carceraria

Así mesmo, a situación carceraria dos presos de conciencia segue sendo intolerable ou mesmo empeora. A mala alimentación e as deplorables condicións nas que cumpren a súa inxusta condena pasáronlle factura a moitos deles, os cales se encontran enfermos.

O Consello de Relatores pediu á comunidade internacional que se axilice a visita do relator contra a tortura da Organización das Nacións Unidas (ONU), Manfred Nowa, así como doutros observadores internacionais que poidan avaliar os cárceres cubanos, que non son visitadas por ningún observador estranxeiro dende hai máis de 20 anos.

Fustrigamento ao Consello de Relatores

A Seguridade do Estado -policía política cubana- tamén fustrigou o CRDHC, responsable do informe durante o ano 2009. Xusto antes de publicar este documento anual, os directivos desta organización recibiron a ameaza de ser expulsados Da habana. Juan Carlos González, secretario da organización, manifestou que non cederán ante as presións do goberno e continuarán denunciando os abusos en contra dos dereitos humanos.

Este informe coincide cos datos da ONG presidida por Elizardo Sánchez, a Comisión Cubana de Dereitos Humanos e Reconciliación Nacional (CCDHRN), que documentou máis de 700 casos de arrestos de curta duración, e estima que hai máis de 200 presos de conciencia, nos cárceres cubanos. Ambas as dúas organizacións están de acordo en sinalar que a situación non mellora.
Solidariedade Española con Cuba exhortou o goberno español, que exerce a presidencia rotatoria do Consello da Unión Europea, a que esixa ao Estado Cubano que deixe de reprimir os disidentes pacíficos, que excarcere a todos os presos de conciencia e que avance cara á democracia.

En palabras de Félix Urosa, responsable de comunicación de SEC, "é evidente que en 2009 as intolerables violacións aos dereitos humanos en Cuba permaneceron igual ou mesmo podemos afirmar que lamentablemente empeoraron".

Ricardo Carreras, presidente da ONG, engadiu que " A Unión Europea debería enviar unha clara mensaxe á xunta militar que goberna a illa irmá: ou mellora a situación dos dereitos humanos, violados sistematicamente polo réxime castrista, e Cuba avanza cara á democracia, ou non poden mellorar as relacións entre un club de 27 democracias e a ditadura dos Castro".

No sitio web do CRDHC pódense consultar os seguientes documentos:

Informe Derechos Humanos Cuba 2009

Lista de encarcelados o enjuiciados por motivos políticos en 2009

Lista de prisioneros liberados en 2009

Lista de prisioneros políticos y de conciencia - Enero 2010

Tierra de Hombres colabora con Haití

Países miembros del movimiento Tierra de hombres (Tdh) como Tdh-Lausanne, Tdh-Italia, Tdh-Holanda, Tdh-Alemania y Tdh-España se movilizan en ayuda de las víctimas del terremoto de Haití, en colaboración con otras organizaciones locales. Se han creado bases logísticas en Santo Domingo para canalizar la ayuda de forma ordenada y eficaz a las víctimas haciéndoles llegar raciones de alimentos, materiales de higiene y cisternas de agua que les permitan hacer frente al gran sufrimiento que padecen. Toda esta logística se refuerza con los socios locales que durante años han participado en los programas de Tierra de hombres.


A pesar de las dificultades de comunicación, los miembros de Tierra de hombres en Les Cayes, 57 empleados, incluidos 5 expatriados, presentes desde hace muchos años en el Sur del país, en la región de Les Cayes, a 250 Km. del epicentro del desastre, podemos decir que todos, extranjeros y locales, se encuentran bien, habiéndose refugiado en los primeros momentos en las colinas, a raíz de la alerta dada de un posible tsunami.


Durante los últimos veinte años el equipo permanente del Movimiento Tierra de hombres en Haití, ha estado desarrollando un gran proyecto dirigido a la Atención Sanitaria Básica y a la Nutrición, proyecto financiado por Tierra de hombres- España durante los años 2007 y 2008 a través de la Agencia Española de Cooperación Internacional para el Desarrollo. Tdh ha proporcionado asistencia en salud, higiene y nutrición a más de 20.000 niños y sus familias. En unión con los colaboradores públicos y privados, Tdh tiene la responsabilidad del dispositivo de emergencia en el Distrito Sur.


Ahora mismo, con este proyecto dirigido directamente a la infancia, se está pudiendo contribuir a la ayuda de multitud de víctimas del desastre ya que los hospitales en la capital están completamente saturados. En la ciudad de Le Cayes en el Sur Oeste, Tierra de hombres está apoyando, de forma coordinada con las otras organizaciones presentes en el hospital de la Inmaculada Concepción de la ciudad, donde ya han llegado innumerables personas y están empezando a hacerlo heridos de otros distritos. Gracias a la especialización y al conocimiento de la zona, los 57 miembros del equipo de Les Cayes de Tdh (enfermeras y paramédicos) están ya apoyando a los equipos médicos y atendiendo a los heridos en este hospital. La delegación de Tdh, a su vez, ha sido reforzada por un equipo de emergencia de Tierra de hombres-Laussane, formado por especialistas en situaciones de emergencia en América Latina, y en asuntos psicosociales, además de un experto en logística. Dicho equipo, también evaluará las necesidades de las víctimas en los suburbios de Puerto Príncipe para poder responder apropiadamente a las necesidades reales con ayuda práctica.

O Seminario Galego de Educación pola Paz organiza un acto polo Día Escolar pola Paz

Manuel Dios, presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz e Lois Xoan Trigo, membro da súa Xunta Directiva, compareceron en Roda de Prensa para presentar a Campaña do Día Escolar pola Paz que se celebra, como tódolos anos, o 30 de Xaneiro, no aniversario da morte de Gandhi.

Tendo en conta que no presente ano, o día 30 coincide en Sábado, os actos máis relevantes, se adiantan ó día 29, venres.

Manuel Dios empezou por agradecer a presenza dos medios e dou conta de que o Día Escolar pola Paz é unha data xa consolidada nos colexios e nos institutos de Galicia. A súa gran maioría, afirmou, celebra, con actividades moi diversas, de aula e de centro, esta efeméride ecopacifista que ocupa xa un lugar relevante nos respectivos plans de centro. Arredor do Día Escolar pola Paz, colexios e institutos galegos organizan semanas culturais, representacións, lectura de textos, elaboración de manifestos, murais alegóricos, proxeccións debates, etc. así como actividades de aula axeitadas ás distintas idades do alumnado, nas diferentes áreas e materias.

Nesta ocasión, o Seminario propón unha Carpeta Didáctica que pode obterse desde hai semanas na web: www.sgep.org e que chega gratuitamente en formato papel a tódolos centros educativos de Galicia como recurso pedagóxico para utilizar polo profesorado. Na mesma pode verse un cartel conmemorativo do 25 Aniversario do Seminario Galego de Educación para a Paz (1985-2010) co lema "Para que a paz sexa algo máis ca un conto". Outro cartel, neste caso, sobre a proposta deste ano, co título: "Sobre os dereitos e as responsabilidades de nenas, nenos e adolescentes", contido que centra a proposta didáctica, con información moi ampla sobre a Declaración e a Convención dos Dereitos da Infancia, actividades e dinámicas para facer na aula, propostas musicais, cinematográficas, etc.

Sobre os contidos da Carpeta e da Unidade Didáctica falou con máis detalle Lois Trigo, director do CEIP López Ferreiro de Santiago, coordinador da mesma, quen insistíu en que a iniciativa vai respondendo a preguntas como ¿qué é o día internacional dos dereitos do meniño e a meniña? ¿por qué se celebra? ¿qué entendemos por meniño ou meniña? ¿qué significa Declaración? ¿cal é o contido da Declaración Universal dos dereitos do meniño e da meniña? ¿qué significa Convención? ¿cal é o seu ámbito xeográfico? ¿cal é a situación en Galicia?... para logo facer unha proposta moi concreta de Actividades, comúns ó centro educativo, posibles actos para o día, actos intercentros, campañas de solidariedade, correspondencia escolar, actividades interdisciplinares, comentarios de texto, xogos de simulación, estudo de casos, análise de publicidade, e logo traballos específicos sobre cada un dos dereitos, películas e música utilizables para a celebración, etc. Complétase a unidade cos textos integros da Declaración de 1959 e da Convención de 1989.

PROGRAMA de Actividades que celebrarán o día 29, venres:

11.30 horas:

Acto Conmemorativo na HORTA DA PAZ da Casa de Rosalía de Castro en Padrón con nenos e nenas da comarca que representarán obras de teatro, lerán textos, poemas, etc. coa intervención de Manuel Dios, presidente do Seminario e de Helena Villar, presidenta da Fundación Rosalía.

19:30 horas:

Fundación Caixa Galicia (Rúa do Vilar): Entrega dos PREMIOS PORTAPAZ a D. Gervasio Sánchez, a Dª Karen Marón e a D. Manolo Rivas.

21:00 horas:

Cea de Homenaxe ós Premiados nun coñecido Restaurante de Compostela.

SÁBADO, DÍA 30:

A partir das 11:00 horas. Na Praza Roxa de Santiago: FORO das ONGs

O Seminario Galego de Educación pola Paz organiza un acto no aniversario da declaración dos dereitos humanos

Manuel Dios, presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz e Lois Xoan Trigo, membro da súa Xunta Directiva, compareceronen Roda de Prensa para presentar a Campaña do Día Escolar pola Paz que se celebra, como tódolos anos, o 30 de Xaneiro, no aniversario da morte de Gandhi.

Tendo en conta que no presente ano, o día 30 coincide en Sábado, os actos máis relevantes, se adiantan ó día 29, venres.

Manuel Dios empezou por agradecer a presenza dos medios e dou conta de que o Día Escolar pola Paz é unha data xa consolidada nos colexios e nos institutos de Galicia. A súa gran maioría, afirmou, celebra, con actividades moi diversas, de aula e de centro, esta efeméride ecopacifista que ocupa xa un lugar relevante nos respectivos plans de centro. Arredor do Día Escolar pola Paz, colexios e institutos galegos organizan semanas culturais, representacións, lectura de textos, elaboración de manifestos, murais alegóricos, proxeccións debates, etc. así como actividades de aula axeitadas ás distintas idades do alumnado, nas diferentes áreas e materias.

Nesta ocasión, o Seminario propón unha Carpeta Didáctica que pode obterse desde hai semanas na web: www.sgep.org e que chega gratuitamente en formato papel a tódolos centros educativos de Galicia como recurso pedagóxico para utilizar polo profesorado. Na mesma pode verse un cartel conmemorativo do 25 Aniversario do Seminario Galego de Educación para a Paz (1985-2010) co lema "Para que a paz sexa algo máis ca un conto". Outro cartel, neste caso, sobre a proposta deste ano, co título: "Sobre os dereitos e as responsabilidades de nenas, nenos e adolescentes", contido que centra a proposta didáctica, con información moi ampla sobre a Declaración e a Convención dos Dereitos da Infancia, actividades e dinámicas para facer na aula, propostas musicais, cinematográficas, etc.

Sobre os contidos da Carpeta e da Unidade Didáctica falou con máis detalle Lois Trigo, director do CEIP López Ferreiro de Santiago, coordinador da mesma, quen insistíu en que a iniciativa vai respondendo a preguntas como ¿qué é o día internacional dos dereitos do meniño e a meniña? ¿por qué se celebra? ¿qué entendemos por meniño ou meniña? ¿qué significa Declaración? ¿cal é o contido da Declaración Universal dos dereitos do meniño e da meniña? ¿qué significa Convención? ¿cal é o seu ámbito xeográfico? ¿cal é a situación en Galicia?... para logo facer unha proposta moi concreta de Actividades, comúns ó centro educativo, posibles actos para o día, actos intercentros, campañas de solidariedade, correspondencia escolar, actividades interdisciplinares, comentarios de texto, xogos de simulación, estudo de casos, análise de publicidade, e logo traballos específicos sobre cada un dos dereitos, películas e música utilizables para a celebración, etc. Complétase a unidade cos textos integros da Declaración de 1959 e da Convención de 1989.

PROGRAMA de Actividades que celebrarán o día 29, venres:

11.30 horas:

Acto Conmemorativo na HORTA DA PAZ da Casa de Rosalía de Castro en Padrón con nenos e nenas da comarca que representarán obras de teatro, lerán textos, poemas, etc. coa intervención de Manuel Dios, presidente do Seminario e de Helena Villar, presidenta da Fundación Rosalía.

19:30 horas:

Fundación Caixa Galicia (Rúa do Vilar): Entrega dos PREMIOS PORTAPAZ a D. Gervasio Sánchez, a Dª Karen Marón e a D. Manolo Rivas.

21:00 horas:

Cea de Homenaxe ós Premiados nun coñecido Restaurante de Compostela.

SÁBADO, DÍA 30:

A partir das 11:00 horas. Na Praza Roxa de Santiago: FORO das ONGs

O Centro Tecnolóxico do Mar colabora co Goberno de Cabo Verde no desenvolvemento da pesca artesanal

O Centro Tecnolóxico do Mar-Fundación CETMAR colaborará co Goberno de Cabo Verde no desenvolvemento da pesca artesanal dese país. Un acordo de cooperación subscrito hoxe entre a institución galega e o Ministerio do Ambiente, do Desenvolvemento Rural e dos Recursos Mariños permitirá a posta en marcha dun proxecto que ten como obxectivo estruturar e fortalecer o sector pesqueiro artesanal caboverdiano. Con financiamento da Axencia Española de Cooperación Internacional ao Desenvolvemento, as accións previstas iniciaranse o 1 de febreiro e estenderanse a un período de dous anos.


Mellorar o nivel de vida das comunidades pesqueiras artesanais de Cabo Verde mediante o exercicio desa actividade e mediante a comercialización dos produtos pesqueiros é o obxectivo xeral do proxecto que levará a cabo o CETMAR, que xa ven de colaborar co goberno daquel país en outras accións similares. Sempre dende unha perspectiva de rendibilidade económica, equidade social, sustentabilidade ambiental e seguridade alimentaria, o acordo subscrito agora pretende contribuír a estruturar e fortalecer ao sector pesqueiro artesanal, tanto a nivel institucional como de comunidades costeiras.


Como resultado das accións a desenvolver nos vindeiros dous anos agárdase mellorar as capacidades técnicas das institucións que xestionan ao sector da pesca artesanal de Cabo Verde e incrementar a capacidade de organización e autoxestión deste, mellorando a cooperación entre administración e pescadores. Tamén se persegue aumentar a rendibilidade dos procesos da cadea de valor do produto pesqueiro, mellorar as condicións de hixiene alimentaria e, finalmente, incrementar a capacidade técnica das institucións investigadoras.


Ademais dos pescadores e comercializadores das comunidades de pesca artesanal caboverdianas e da súa poboación, serán beneficiarios das accións previstas no proxecto os membros da Dirección Xeral de Pesca, do Instituto Marítimo Portuario, do Instituto Nacional de Desenvolvemento Pesqueiro e da Universidade de Cabo Verde.

O cumio de seguridade alimentaria convirte en referencia a cooperación galega

O director xeral de Relacións Exteriores e coa Unión Europea, Jesús Gamallo, acudiu como invitado a un cumio internacional de seguridade alimentaria celebrado en Dakar (Senegal) para explicar un programa de cooperación exterior do seu departamento relativo á pesca sostible. No Programa para a Formación da Pesca Artesanal en Centroamérica a Comunidade de Galicia, segundo o director xeral, ofrece a súa experiencia e coñecementos especializados en materia de pesca e acuicultura para impulsar a sustentabilidade do sector pesqueiro no istmo centroamericano, así como para mellorar o benestar e dignidade da súa poboación dedicada ao mar.

Neste sentido, Gamallo recoñeceu vital darlle unha orientación estratéxica á cooperación internacional ao desenvolvemento de Galicia; así como de poñer en valor as singularidades da Comunidade Autónoma. Por estas razóns, a Dirección Xeral de Relacións Exteriores e coa UE apoiou desde o principio ao Plan de apoio da pesca en Centroamérica (PAPCA), incluíndo nel o seu Programa de formación de pescadores artesanais. Neste Plan, dixo, “os coñecementos especializados en materia de pesca de Galicia, póñense ao servizo das institucións e colectivos centroamericanos con problemas similares".

O Programa para a formación da pesca artesanal en Centroamérica (PROFOPAC) está financiado pola Cooperación Galega e executado a través do Centro Tecnolóxico do Mar (CETMAR) da Consellería do Mar da Xunta de Galicia, en colaboración con gobernos locais da rexión. A súa área de aplicación cobre sete países do istmo centroamericano -O Salvador, Honduras, Guatemala, Nicaragua, Panamá, Costa Rica e Belice- e o seu período de execución foi de marzo de 2007 a decembro de 2009; aínda que agora mesmo goza dunha prórroga técnica ata abril de 2010.

La coordinadora de ONGD-España subraya la extraordinaria respuesta de la sociedad ante la tragedia de Haití

La Coordinadora ONGD-España quiere reconocer públicamente a toda la sociedad española las enormes muestras de solidaridad ofrecidas al pueblo haitiano a pesar del contexto de crisis económica en el que nos encontramos. Según la Asociación Española de Fundraising, a diez días de la tragedia se han conseguido recaudar cerca de 30 millones de euros para el trabajo de las ONG en la zona. Éstas, como organizaciones de la sociedad civil, asumen el compromiso y la misión de canalizar la ayuda de la ciudadanía española hacia la sociedad de Haití para asistir a los damnificados por una de las peores catástrofes de los últimos años.

A pesar de las dificultades logísticas y de coordinación derivadas de la ausencia, en los primeros días, de autoridades del país y de organismos internacionales sobre el terreno, la ayuda española está llegando y está posibilitando la cobertura de necesidades básicas de miles de personas. Los equipos de las organizaciones sobre el terreno, cooperantes y personal local, están trabajando en la atención a la población haitiana tanto en Puerto Príncipe, como en otras poblaciones afectadas como Jacmel, Leogane, Petit Goave o la frontera con la República Dominicana.

Sin embargo, la situación desesperada de millones de personas, acrecentada aún más tras las diversas réplicas del terremoto, nos lleva a solicitar públicamente que se mantenga el apoyo de manera sostenida y, sobre todo, el compromiso a largo plazo para poder garantizar la reconstrucción del país. Hay que recordar que Haití era antes del terremoto el país más pobre de América, ocupa la posición 150 de 177 países en el Índice de Desarrollo Humano, el 80% de su población ya vivía bajo el umbral de pobreza y la esperanza de vida apenas superaba los 50 años.

Las ONG adquieren el compromiso, a medio y largo plazo, de trabajar en la reconstrucción de sus estructuras educativas, sanitarias y económicas.

También es el momento de exigir, en aras de la recuperación del país, la anulación de su deuda (alrededor de 30 millones de euros en el caso de España) y la revisión de políticas comerciales y económicas que vienen asfixiando el país durante décadas, impidiendo su desarrollo. Los recursos destinados para la reconstrucción en ningún caso deben ser condicionados ni generar nuevos endeudamientos. Confiamos en que las ayudas anunciadas tanto por las administraciones españolas como europeas no salgan de partidas de ayuda ya comprometidas a cubrir necesidades también básicas en otras zonas de África, América y Asia.

Queremos aprovechar este comunicado para mostrar nuestro absoluto rechazo al cobro de comisiones bancarias en las transferencias de donaciones a las cuentas solidarias y de ayuda humanitaria. Esperamos que, de acuerdo a su normativa interna y al compromiso público de las entidades financieras, estas comisiones sean devueltas a la mayor brevedad posible, tomándose las medidas oportunas para que no vuelva a suceder en el futuro. En cualquier caso, animamos a los ciudadanos afectados a que cursen las reclamaciones oportunas.

Al hilo del agradecimiento a la sociedad española, tenemos que advertir que, aunque están llegándonos numerosas llamadas de personas ofreciendo bienes en especie o incluso viajar como voluntarios al terreno, tanto las ONGD como las agencias humanitarias, de momento sólo solicitan apoyo económico ya que permite la compra de kits estandarizados en el propio terreno o países vecinos para garantizar su idoneidad, fomentando a la vez la activación de las economías locales.

Del mismo modo, las organizaciones miembro de esta Coordinadora sólo están enviando a
la zona afectada personal experimentado y con formación expresa para catástrofes de este tipo. En cuanto a las personas interesadas en la adopción urgente o el acogimiento de niños haitianos, la Coordinadora estima que en este momento es difícil determinar la verdadera situación familiar de los menores y, por tanto, los esfuerzos se centran en atender a los niños en el propio terreno, a la espera de que se lleven a cabo, si procede, programas especiales bajo parámetros que garanticen los derechos de los niños y el total control de las gestiones.

La Coordinadora ONGD-España ha habilitado un espacio en su web www.coordinadoraongd.org con información detallada sobre el trabajo de las organizaciones miembro presentes en el terreno. Recordamos que estas ONGD se comprometen con los códigos éticos y criterios de transparencia y rendición de cuentas establecidos por la Coordinadora.

Mensajeros de la Paz e Infancia sin Fronteras envían a Haití outros tres cooperantes e un cargamento de medicamentos

O destino dos cooperantes e do material será o Hospital de Santa Teresa en Miragoane, a 10 Km. ao sur de Porto Príncipe, que está desbordado, sen apenas sen recursos, persoal, nin material sanitario, e que está a atender a centos de feridos do terremoto.

Igualmente os cooperantes de Mensaxeiros da Paz ocuparanse da posta en marcha un fogar de tránsito "O Refuxio" en Santo Domingo, con capacidade para 40 nenos, onde os menores haitianos sen acompañante, que foron evacuados a centros sanitarios dominicanos, poidan recibir a atención e protección necesaria, unha vez dados de alta. Prevese que sexan acollidos no fogar durante uns 6 meses, ata que poidan retornar ao seu país, mentres se localiza os seus familiares, se os houbese, ou ben, se a súa situación o require, pedan ser adoptados polas canles legais establecidas pola Lei.

O obxectivo principal deste centro será a protección básica dos nenos e nenas: alimentación, aloxamento, coidados médicos, atención afectiva e psicolóxica, e a busca dos seus familiares para a súa reunificación. Só unha vez que se tivese verificado fehacientemente a súa orfandade e carecer doutros familiares, os menores orfos pasarían ao cargo dos organismos oficiais haitianos encargados da protección de menor, para a súa posible adopción ou acollida noutros países, polos procedementos legais de cada un deles.

Mensajeros da Paz enviou xa máis de 10 toneladas de material sanitario e de primeira necesidade, auga, alimentos non perecedoiros e roupa. que será distribuído en Haití polo persoal da AECID (Axencia Española de Cooperación Internacional e Desenvolvemento).

Nunha segunda etapa, Mensaxeiros da Paz e Infancia sen Fronteiras formúlanse igualmente colaborar na reconstrución de escolas e hospitais haitianos.

Ambas as dúas ONG agradecen a AIR EUROPA a súa colaboración nas accións de axuda a Haití e á Fundación COFARES a súa doazón de material cirúrxico e anestesias.

Para todos aqueles que queiran colaborar con esta causa, ambas as dúas organizacións puxeron a disposición da sociedade números de conta onde poden facer os seus donativos.

Asociación Infancia Sin Fronteras.
LA CAIXA C/c: 2100-2385-13-0200048802

Asociación Mensajeros de la Paz
SANTANDER c/c 0049- 0001- 5224101010 10
CAJA MADRID C/c 2038 1753 44 60 00 06 50 69

Donaciones on line, a través da Web www.mensajerosdelapaz.com

Os equipos médicos de MSF seguen desbordados e teñen que centrarse nos casos máis graves

O persoal de cirurxía de Médicos Sin Fronteras (MSF) estivo a levar a cabo unha media de 130 operacións ao día durante as últimas xornadas, e este número aumentará unha vez que empecen a funcionar os equipos que non puideron aterrar en Porto Príncipe nos pasados días. A día de hoxe, xa hai nove quirófanos operativos e os equipos de loxística apresúranse para establecer outros novos e rehabilitar as estruturas médicas que foron danadas.

A pesar da forte sacudida que sufriu Haití onte pola mañá, os equipos de MSF estiveron a traballar durante toda a xornada para tratar de reducir o enorme número de pacientes que se encontran á espera de tratamento e cirurxía. No hospital Choscal, que dispón de dous quirófanos que estiveron funcionado as 24 horas do día, os pacientes estaban tan alarmados polos tremores que tiveron que ser evacuados do edificio unha vez máis, e ser instalados temporalmente en tendas de campaña.

Os catro equipos de cirurxiáns que traballan no hospital fóronse alternando ao longo do día para poder atender aos pacientes máis graves.

No hospital do distrito de Carrefour, os equipos de MSF comezaron a dar apoio psicolóxico aos pacientes que sufriron amputacións e ás súas familias. Os pacientes que sufriron queimaduras graves xa comezaron a recibir fisioterapia dentro do programa coidados post-operatorios intensivos, mentres que o tratamento de diálise para aqueles que sufriron esmagamento estase a levar a cabo no Hospital Xeral. Durante todos estes días estanse a facer probas para identificar aos pacientes que teñen lesións por esmagamento, xa que necesitan recibir esta terapia intensiva o antes posible.

Sete dos nove quirófanos encóntranse nos hospitais de Choscal, Trinité, Carrefour e Chancerelle, en Porto Príncipe, e os outros dous están en Léogane, ao oeste da capital. Nuns quirófanos máis pequenos instalados nos hospitais Trinité e Pacot, estanse a levar a cabo distintos procedementos cirúrxicos menores, como son a cura e limpeza de feridas xa tratadas.

Nos próximos días abriranse novos quirófanos en Porto Príncipe, así como en Léogane e en Grand-Goâve. O hospital inflable con dous quirófanos e 100 camas que tantos problemas tivo para chegar á capital haitiana, está a ser por fin despregado e debería empezar a funcionar mañá venres.

Dende que o pasado día 12 se producise o terremoto, os equipos de MSF, que están integrados por máis de 850 traballadores, trataron uns 5.000 pacientes e levaron a cabo ao redor de 1.000 operacións cirúrxicas.

Algúns traballadores de MSF pereceron no terremoto; outros continúan desaparecidos. E a maioría puxo en risco a súa propia vida por atender aos feridos. Os traballadores haitianos de MSF traballan arreo a pesar de que moitos perderon os seus seres queridos.

Marie-Christine Ferir, unha das coordinadoras de emerxencia de MSF, apunta que a situación xeral segue sendo moi difícil e os feridos na cidade levan esperando demasiado tempo para recibir axuda. "Os hospitais que permanecen en pé están abarrotados. Aínda que hai un lixeiro aumento da capacidade cirúrxica en Porto Príncipe, coa ampliación de actividades por parte de MSF e outras organización que están a chegar, aínda se está moi lonxe de absorber o gran número de pacientes que necesitan cirurxía urxente. Tivemos que centrarnos nos pacientes con lesións máis graves para os que a cirurxía é o único modo de salvarlles a vida".

Novas imaxes de terreo (5mn), relativas á instalación do hospital inflable en o Colexio Saint-Louis de Porto Príncipe (con capacidade para 100 pacientes, e que conta con dous quirófanos, unidade de raios X, etc).

O Seminario Galego de Educación para a Paz recibirá o primeiro premio en Dereitos Humanos

O vindeiro Venres, día 22, ás 19:00 horas, no Salón Nobre de Fonseca da USC, o presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz, D. Manuel Dios Diz, recollerá, en nome da entidade que dirixe, de mans do Decano do Ilustre Colexio de Avogados de Santiago de Compostela, D. Evaristo Nogueira, o 1º PREMIO EN DEREITOS HUMANOS, concedido -por unanimidade- da súa Xunta de Goberno, en recoñecemento da súa labor de difusión, nos últimos 25 anos, dos valores consagrados na Declaración Universal dos Dereitos Humanos de 1948.

Para o Seminario Galego de Educación para a Paz significa, neste ano 2010 no que celebra o seu 25 Aniversario, antes que nada, unha enorme satisfacción que o Ilustre Colexio de Avogados de Compostela distinga unha obra colectiva, iniciada en 1985, pero tamén conleva desafío para darlle continuidade a un traballo que necesita do compromiso de todas e todos, porque os dereitos humanos, a convivencia e a paz, son obxectivos a construír cada día, en tódolos ámbitos. En calquera caso, o Seminario quere mostrar publicamente o seu agradecemento a un Premio que estimula a seguir insistindo nunha tarefa fundamental no sistema educativo, como é, a educación para os dereitos humanos e a cultura da paz.

O SLG continúa na loita contra as patentes

O Sindicato Labrego Galego asinou o Manifesto Global contra as patentes sobre sementes e animais convencionais1, en apoio á campaña mundial na contra das patentes e da privatización da alimentación.

Dende hai anos vimos denunciando estas manobras e a nosa fonda preocupación diante da crecente monopolización de sementes e animais de granxa mediante patentes.

A perda da nosa independencia e o crecente endebedamento das labregas e labregos, canda a diminución da diversidade vexetal e animal e as cada vez maiores restricións ás actividades de cultivo, cría e investigación son algúns dos impactos máis preocupantes desta tendencia.

Mais a pesares destas experiencias alarmantes aínda non existen medidas legais para deter esta tendencia.

Ao contrario, un estudo2 recente sobre solicitudes presentadas ante a Organización Mundial da Propiedade Intelectual (OMPI), amosa que as grandes empresas internacionais de sementes seguen tentando impoñer as súas reivindicacións de monopolio sen atender en absoluto ás consecuencias para a seguridade alimentaria global e o sustento dos labregos e labregas do mundo enteiro.

Isto resulta obvio ao analizar as máis recentes solicitudes de patente, presentadas polas tres empresas globais de sementes máis grandes Monsanto (EE.UU.), Dupont (EE.UU.) e Syngenta (Suíza).

Estas solicitudes amosan a tendencia crecente a esixir dereitos de propiedade exclusivos non soamente sobre plantas e animais modificados xeneticamente, senón tamén sobre a biodiversidade existente e os métodos de cultivo e de crianza tradicionais.

Mentres que nos anos anteriores ao 2005 presentáronse somentes algunhas poucas patentes desta índole, máis do 30% das solicitudes de patentes de Monsanto presentadas entre o 2005 e o 2009 incluíron métodos de cultivo convencionais.

Esta tendencia tamén se pode observar noutras grandes empresas de sementes. O seu obxectivo é bloquear o acceso aos recursos xenéticos e á tecnoloxía e crear unha nova dependencia para os labregos e labregas do planeta.

As regulacións sobre patentes da UE, os EE.UU. e moitos outros países, así como tamén os chamados Acordos Trips da OMC, deben ser revisados con urxencia para poñer couto á monopolización e ao control empresarial dos recursos xenéticos do mundo.

Esta revisión debería conducir a unha regulación que garanta o dereito á alimentación e a prohibición de patentes sobre plantas e animais da granxa. Esta clase de patentes son a columna vertebral dunha estratexia para asumir o control global sobre a produción alimentaria a todos os niveis.

O SLG, súmase ao chamamento aos gobernos e ás oficinas de patentes para poñer couto a este desenvolvemento preocupante e para que sexan revisadas as regulacións sobre patentes existentes.

En tan só catro anos, entre o 2005 e o 2009, Monsanto presentou case 150 solicitudes de patentes sobre cultivo de plantas ante a OMPI. Durante o mesmo período, Dupont presentou ao redor de 170 solicitudes de patentes sobre cultivos, o 25% delas implicaron métodos de cultivo convencionais. Syngenta presentou unhas 60 solicitudes, o 50% delas centradas en cultivos tradicionais.

Entre as grandes empresas de sementes, Monsanto é a única que tamén presenta patentes sobre animais de granxa. Dende o 2005, ao redor de 20 patentes sobre métodos de cría foron presentadas pola empresa estadounidense.

De seguido abordaremos exemplos que amosan até que extremo estanse a levar algunhas solicitudes de patentes. Moitas das reivindicacións presentadas nestas solicitudes somentes poden ser descritas como absurdas, consecuencia dunha regulación sobre patentes totalmente deficiente:

- Na solicitude de patente de Monsanto WO2008021413, 'a patente que monsantoriza o millo e a soia', reivindícanse métodos que se utilizan amplamente no cultivo e a cría convencional. En máis de 1000 páxinas e a través de 175 reivindicacións, Monsanto reivindica varias secuencias de xenes e variacións xenéticas, especialmente en soia e millo.

Monsanto mesmo vai tan lonxe e esixe explicitamente todas as plantas relevantes de millo e soia que conteñen eses elementos xenéticos. Ademais lístanse todas as utilizacións en alimentos, pensos e biomasa. A través da presentación de solicitudes rexionais específicas, Monsanto mostra un interese especial en solicitar esta patente en Europa, Arxentina e Canadá.

- Na solicitude de patente WO 2009011847, 'a patente que monsantoriza a carne e o leite', Monsanto reivindica amplamente os métodos de cría de gando, os animais, así como tamén "o leite, o queixo, a manteiga e a carne ".

- Outras empresas tamén están a presentar de forma agresiva solicitudes sobre recursos xenéticos, necesarios para a produción de alimentos e pensos. Un exemplo é a solicitude de patente WO2008087208, “a patente de Syngenta sobre a colleita de millo'', que se concentra nas condicións xenéticas do millo para a produción de grans. Syngenta reivindica as plantas e mesmo a súa colleita.

- Varias patentes similares xa foron concedidas, como a patente sobre o cultivo de soia, como a WO 98/45448, 'a patente de Dupont, sobre tofu'', outorgada en Australia, Europa e os EE.UU. que abrangue a salsa de soia, o tofu, o leite de soia e un preparado para biberón desta soia. Esta patente (ou patentes da mesma familia) tamén foi presentada para o Brasil, Canadá, China, Xapón, Noruega e Nova Zelandia.

Non obstante, a resistencia a estas estratexias privatizadoras da produción de alimentos está a aumentar. No 2007, as organizacións de agricultores e as ONG do mundo enteiro crearon a plataforma global Non ás patentes sobre sementes. (http://www.no-patents-on-seeds.org).

No 2008, centos de cartas foron enviados á Oficina Europea de Patentes (OEP) no 'caso da patente sobre brócoli', EP 1069819, o constituíndo un precedente.

No 2009, miles de agricultores/as e cidadás/ns, ONG e mesmo autoridades gobernamentais presentaron unha oposición á 'patente europea sobre a cría de porcos ', EP 1651777, unha patente solicitada por Monsanto no 2004.

O Sindciato Labrego Galego, canda as persoas, organizacións e institucións que asinamos3 o Manifesto Global contra as patentes sobre sementes e animais convencionais instamos aos políticos/as e ás oficinas de patentes do mundo enteiro a asegurar que as patentes como as arriba mencionadas non poidan ser e non sexan outorgadas.

Precisamos dun cambio radical tanto na lexislación sobre patentes como tamén na práctica das oficinas de patentes para eliminar as patentes sobre plantas e animais de granxa.

Non se debe permitir que as empresas continúen usando mal e monopolizando as sementes, plantas e animais de granxa por medio da lei de patentes.

No caso contrario, estas patentes converteranse nun perigo maior para a seguridade alimentaria e para a soberanía alimentaria rexional.

O manifesto asinado será entregado aos gobernos e ás oficinas de patentes o 26 de marzo de 2010 .

El Padre Ángel vuelve de Haití con nuevos proyectos que Mensajeros de la Paz emprenderá para ayudar a los damnificados de Haití

Los presidentes de las ONG Mensajeros de la Paz e Infancia sin Fronteras, Padre Ángel García y Daniela Knörr, han regresado a España después de un viaje a Haití donde han conocido sobre el terreno la terrible situación que se vive en Puerto Príncipe y otras localidades haitianas, y establecido contactos para desarrollar en breve nuevas acciones conjuntas de ayuda a la población damnificada por el terrible terremoto del pasado martes.

"Es difícil expresar con palabras el dolor y el sufrimiento que se vive en Haití. Estoy desolado. He visto miles de niños heridos y amputados, probablemente huérfanos, perdidos por las calles, deambulando sin sitio a donde ir, sin nada que comer, sin techo en el que cobijarse. La situación de los pocos hospitales, por llamarles de alguna manera, es crítica. Están desbordados, cientos de personas esperan tirados a sus puertas, con heridas abiertas a que les curen, pero dentro no pueden hacer nada. Muchos mueren esperando" ha dicho desde Haití el Padre Ángel, que prosigue: "Ayer se me murieron dos niñas entre los brazos. Ante tal desgracia uno se rebela; estos días he llorado y he rezado repitiendo la frase de Cristo en la cruz: "Dios mío, Dios mío... pero queremos llevar a este pueblo la esperaza de la solidaridad de España y de todo el mundo. ... "Hemos repartido con nuestras manos tres camiones de agua y alimentos; lo que pudimos llevar en al avión con nosotros. Se nos acabó todo en menos de 10 minutos. Toda ayuda es poca".

Mensajeros de la Paz e Infancia sin Fronteras enviarán en los próximos días un equipo de cooperación sanitaria compuesto por médicos y enfermeras que colaborarán con el Hospital General de Puerto Príncipe. También está prevista la inminente apertura de comedores sociales para atender a los damnificados.

En una segunda etapa, ambas organizaciones se plantean igualmente colaborar en la reconstrucción de escuelas y hospitales haitianos.

Mensajeros de la Paz ha enviado ya más de 10 toneladas de material sanitario y de primera necesidad, agua, alimentos no perecederos y ropa. Dicho envío se ha realizado a través de la ONG MANO A MANO de empleados de Iberia, y será distribuido en Haití por el personal de la AECID (Agencia Española de Cooperación Internacional y Desarrollo). Se continúan recibiendo donaciones, por lo que se organizarán nuevos envíos materiales. Entre las últimas donaciones recibidas destacan 60 palets de agua embotellada enviadas por Agua de Bronchales SA, y otros 60 palets por Agua Valtorres.

Para todos aquéllos que quieran colaborar con esta causa, ambas organizaciones han puesto a disposición de la sociedad números de cuenta dónde pueden hacer sus donativos.

Asociación Infancia Sin Fronteras.
LA CAIXA C/c: 2100-2385-13-0200048802

Asociación Mensajeros de la Paz
SANTANDER c/c 0049- 0001- 5224101010 10
CAJA MADRID C/c 2038 1753 44 60 00 06 50 69

Donaciones on line, a través de la Web www.mensajerosdelapaz.com

A cifra oficial cadáveres enterrados en foxas comúns en Haití é de 70.000

Seis días despois do terremoto que sementou a destrución en Haití, o primeiro ministro daquel país, Jean-Max Bellerive, afirmou o domingo que xa se enterraron 70.000 cadáveres en foxas comúns, aínda que estima que a cifra total de falecidos pola catástrofe podería chegar a 200.000, informa o dirio 'O Novo Herald'. Todos os cadáveres, agás 5.000, foron recollidos na capital, Porto Príncipe.

Bellerive afirmou que ata que os equipos de rescate non cheguen a todas as zonas da capital e os seus arredores, onde tivo o seu epicentro o terremoto, non se poderá ofrecer un reconto fiable dos falecidos. Ata que cheguemos ás zonas marxinais, onde vive o groso da poboación," non saberemos o número exacto, afirmou Bellerive.

O primeiro ministro destacou as enormes dificultades a que tiveron que enfrontarse as autoridades ante a catástrofe natural, e defendeuse das moitas críticas recibidas. "A xente non se decata que tivemos que recoller 70.000 cadáveres en cinco días..., creo que ningún país está preparado para iso".

Este é o primeiro balance oficial de vítimas que se deu a coñecer dende que o pasado día 12 aconteceu no país caribeño. Non obstante, o Goberno haitiano e a Mariña de Estados Unidos, que trasladou a 10.000 homes ao país para axudar nas tarefas de rescate e asistencia á poboación, estiman que o número de mortos podería chegar a 200.000.

O Fondo Galego de cooperacion preparase para participar na recuperacion de Haiti

A asociación, que inclúe as 4 Deputacións e 97 Concellos de Galicia, abre a súa Conta de Emerxencia: 2091.0209.10.3040019000.

A conta, aberta para calquera cidadán interesado, pretende estimular as contribucións das Deputacións e Concellos socios e mesmo non socios.

En Baiona, a 15 de xaneiro de 2010. O Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade abre a súa Conta de Emerxencia este sábado, 16 de xaneiro, facendo un chamamento a todas as Administracións Locais socias da entidade, 97 Concellos e as 4 Deputacións, e mesmo ao resto do municipalismo e cidadanía galegas, para que fagan un esforzo solidario. Co diñeiro recadado, a asociación municipalista contribuirá ao proceso de reconstrución do Haití, que se prevé extraordinariamente custoso e longo, após a dramática situación, en termos humanos e materiais, provocada polo terremoto padecido polo Estado caribeño o pasado 12 de xaneiro.

O Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade é unha asociación de Concellos e Deputacións galegas, que naceu en 1997 como un foro a través do que consensuar e concentrar os esforzos dos poderes locais galegos no eido da cooperación ao desenvolvemento, nun compromiso firme e franco cunha xestión profesional e transparente, que garantan a eficacia e eficiencia da axuda, superando divisións partidarias. Desde a súa fundación, a asociación ten desenvolvido 120 proxectos en máis de 20 países, e organizado e editado multitude de actividades e materiais en relación aos desequilibrios existentes entre os países do norte e do sur.

Tamén conta xa con notable experiencia nas accións de reconstrución posteriores a desastres humanitarios. Ten garantido a presenza da solidariedade do pobo galego en catástrofes como a de Sri Lanka, despois do maremoto de 2004, Cuba, despois dos furacáns de 2008, ou Gaza, despois dos bombardeamentos israelitas entre decembro de 2008 e xaneiro de 2009).

As doazóns poden ser realizadas na conta: 2091.0209.10.3040019000, indicando “Emerxencia Haití”.

MSF xa tratou a máis de 2.000 heridos en Haití

Os equipos de Médicos Sin Fronteras (MSF) en Porto Príncipe céntranse agora en ampliar a súa capacidade cirúrxica. Dous quirófanos están a traballar para atender a 300 pacientes que foron transferidos á estrutura de MSF no hospital Choscal, no distrito de Cité Soleil. "Miles de persoas necesitan operacións cirúrxicas inmediatas e esperan nas nosas estruturas", afirma dende a capital de Haití, Stephano Zannini, coordinador xeral de MSF no país. "As feridas máis frecuentes son fracturas abertas e tamén hai feridos con queimaduras".

O resto do persoal médico segue asistindo ás centos de persoas que requiren primeiros auxilios e atención máis básica nas súas outras clínicas. Todo o material que non resultou danado na maternidade Solidarité ten traslado a Choscal. O persoal traballa contra o reloxo porque hai que intervir rapidamente as feridas infectadas. Un hospital de campaña, con quirófano, así como máis cirurxiáns especializados, están de camiño. Non obstante, hai serias dificultades de acceso e transporte que atrasan a chegada do persoal por aire e estrada.

Nestes momentos, continúase prestando atención médica en tendas de campaña fronte ao que era o hospital de Trinité e o centro de rehabilitación de Pacot. Aquí recibiron atención médica máis de 1.000 pacientes, aínda que en total xa se trataron a máis de 2.000. "As prioridades médicas son: seleccionar ás persoas que necesitan atención máis urxente, estabilizar os feridos e referir segundo as necesidades cirúrxicas", explica o Dr. Mego Terzian, responsable da Unidade de Emerxencia. "Os cadáveres representan un problema médico porque son un factor estresante para os superviventes. Pero neste contexto, como a causa da morte non foi un factor infeccioso, hai risco de epidemias relacionadas cos cadáveres".

Os principais problemas neste momento están relacionados coas subministracións básicas e o acceso ao transporte. A comida empeza a escasear e a falta de auga é unha preocupación importante. MSF proporcionará auga potable ao hospital Choscal para os pacientes e as persoas próximas.

As necesidades na cidade son abafadoras e os equipos de MSF están a recibir informes de importantes danos en pequenas cidades próximas á capital. Os equipos están a tratar de visitar estas zonas para avaliar como organizar a axuda. Tamén se están a planear intervencións con clínicas móbiles. Outra prioridade para MSF é restablecer os servizos de atención obstétrica. Ademais neste tipo de desastres, a saúde mental é outro dos ámbitos onde é necesario traballar.

MSF conseguiu que dous avións cargo aterrasen directamente no aeroporto de Porto Príncipe, outros tiveron que ir ao veciño Santo Domingo, a miúdo pola falta de combustible para aviación en Haití. Dende Santo Domingo, o persoal e material deberá chegar por terra. Ao final de día de hoxe, espérase que 25 traballadores máis se unan ao equipo de 800 persoas que xa traballaba con MSF en Porto Príncipe antes do terremoto. En total, máis de 100 traballadores internacionais están a chegar ao longo destes días a Haití.

Los equipos de MSF atienden a cientos de heridos y alertan sobre las urgentes y

Los equipos médicos de MSF en Puerto Príncipe están tratando a un elevado número de heridos por el terremoto que acuden con fracturas, lesiones en la cabeza y otros traumatismos graves. Más de 1.000 pacientes ya han sido atendidos en las cuatro tiendas de campaña que MSF ha instalado cerca de los edificios donde trabajaba y que sufrieron graves daños en el terremoto.

En este momento, la principal preocupación para el personal médico es la abrumadora necesidad de tratamiento y de cirugía mayor de los heridos. Uno de los equipos de MSF se está instalando en el principal hospital público del distrito de Cité Soleil, donde MSF ya había trabajado anteriormente. El hospital tiene un quirófano, lo que ayudaría a atender a los heridos.

En las próximas 24 horas se espera que llegue por vía aérea un hospital de campaña, con dos quirófanos, junto a más cirujanos y anestesistas. Los equipos en Puerto Príncipe, también están tratando de identificar otras estructuras médicas que no hayan sufrido daños por el terremoto y donde se podría practicar cirugía.

Las existencias de alimentos, agua y material de refugio son escasas. Hasta el momento, las reservas de medicamentos no están agotadas y más están de camino.

“Las provisiones básicas siempre son un problema para la gente en Puerto Príncipe pero ahora la situación es mucho peor”, dice Vincent Hoedt, uno de los coordinadores de emergencia de MSF. “Y obviamente nos preocupan las personas que ya están débiles a causa de las heridas. También hay escasez de gasolina, que afecta el funcionamiento de todo tipo de equipos vitales”.

El reto es conseguir que más material y personal de MSF pueda llegar al país: siete vuelos chárter están preparados. Hasta el momento uno ha conseguido llegar a Puerto Príncipe. El cargo se envió desde el centro logístico que MSF tiene Panamá con 25 toneladas de material de ayuda, incluyendo tres kits médicos para desastres, mantas, plástico para cobijo, artículos de higiene, tiendas de campaña y bidones para recoger agua.

Los primeros equipos están llegando y hasta 80 personas más reforzarán los equipos en el terreno, una vez consigan entrar en Haití. MSF quiere expresar de nuevo su profunda preocupación por sus trabajadores en Puerto Príncipe. Los equipos todavía no conocen el paradero de todo su personal haitiano porque todavía es muy difícil localizar a la gente en la ciudad o conseguir que funcionen las comunicaciones. Esta preocupación se extiende a algunos de nuestros pacientes que estaban en los edificios de MSF cuando fueron dañados por el terremoto.

Información Donativos para Emergencia Haití / Nuevas cuentas:
- Banesto: 0030/2001/56/0001277271
- BBVA: 0182/6035/49/0000748708
- Banco Sabadell: 0081/0052/00/0004400044
- Banco Santander: 0049/1806/95/2811869099
- Caja España: 2096/0300/96/3383320504
- Caja Madrid: 2038/0603/29/6005700064
- La Caixa: 2100/3063/99/2200110010
- Triodos Bank: 1491/0001/29/0010001773

Tlf. 902.250.902

http://www.msf.es/terremotohaiti

Aberto o prazo de alegacións para impedir a experimentación transxénica no agro galego

O Sindicato Labrego Galego acaba de presentar alegacións na contra das solicitudes de LIBERACIÓN DE PLANTAS SUPERIORES MODIFICADAS XENÉTICAMENTE (PSMG), proposta por MONSANTO EUROPE, S.A representado por MONSANTO AGRICULTURA ESPAÑA S.L. Para a continuación dos ensaios baixo supervisión oficial das seguintes variedades de millo:

NK603: modificado xeneticamente para tolerancia a glifosato, con número de notificación B/ES/10/9.

NK603+MON810: modificado xeneticamente para tolerancia a glifosato e resistencia a coleópteros e lepidópteros, con número de notificación B/ES/10/10.

MON 88017: modificado xeneticamente para tolerancia a glifosato e resistencia a coleópteros, con número de notificación B/ES/10/11.

MON89034+NK603: modificado xeneticamente para tolerancia a glifosato e resistencia a coleópteros e lepidópteros, con número de notificación B/ES/10/12.

MON89034+MON88017: modificado xeneticamente para tolerancia a glifosato e resistente os lepidópteros, con número de notificación B/ES/10/13.

Ao igual que o ano pasado por estas datas1, as multinacionais da biotecnoloxía, coma parte do seu plan de negocios global, seguen a insistir no seu obxectivo de rematar coas variedades autóctonas da Galiza acadando no mercado a imposición total de sementes patentadas, é dicir, privatizadas, que nos leven polo camiño de ter que mercar sementes cada ano -canda os seus produtos específicos asociados, tamén elaborados pola mesma empresa que fabrica as sementes-, impedindo recoller as nosas propias sementes para empregar na vindeira sementeira e penalizando o intercambio de sementes entre as labregas e labregos.

O Sindicato Labrego Galego, leva dende a década dos noventa alertando da perigosidade para a saúde humana dos alimentos modificados xeneticamente, así coma da estratexia de privatización na que se enmarca a implantación deste novo sistema produtivo agroindustrial, alarma que a día de hoxe fica constatada ao comprobarmos que os dez maiores grupos transnacionais de sementes -adicadas tamén aos agroquímicos- controlan o 67% do mercado2.

Facendo forza común canda outras organizacións integrantes da Plataforma Galega Antitransxénicos, dende o eido agrario, social, ecoloxista, técnico, de consumidores e consumidoras, etc. seguimos a insistir en denunciar que o agro da Galiza está a ser obxectivo destas empresas privatizadoras da produción de alimentos, promotoras de sementes de toxicidade cientificamente probada3, minando directamente as posibilidades de acadarmos a soberanía alimentaria do noso pobo.

Até o vindeiro día 17 de xaneiro permanece aberto o prazo para que organizacións e persoas a título individual presenten as súas alegacións.

O Sindicato Labrego Galego e a Plataforma Galega Antitransxénicos poñen a disposición daquelas persoas e organizacións interesadas modelos de solicitude alegación, que poden ser demandados nos enderezos info@galizasentransxenicos.org ou csanchezparga@yahoo.es

A poboación haitiana comeza a recibir os primeiros cargamentos de Axuda Humanitaria

As diferentes organizacións humanitarias que prestan asistencia en Haití para axudar a paliar as consecuencias do terremoto que esnaquizou a illa o pasado martes de que xa empezaron a distribuír diferentes subministracións e a maioría subliñou a importancia dunha rápida coordinación para poder afrontar unha resposta rápida e efectiva.

Polo menos 15 distritos da capital haitiana, Porto Príncipe, resultaron gravemente afectadas e polo menos o 70 por cento dos edificios resultaron totalmente destruídos, segundo informou este venres o Comité Internacional da Cruz Vermella (CICR), que sinalou que as réplicas constantes contribúen a aumentar a ansiedade dos superviventes do terremoto que destruíu esta illa o pasado martes.

Ademais, o CICR sinala no seu comunicado que os hospitais privados e as infraestruturas médicas están nun nivel límite, posto que non hai suficientes médicos nin enfermeiras para afrontar a chegada continua dos feridos, mentres que membros da Cruz Vermella informaron o CICR que hai hospitais que xa non admiten máis pacientes.

Ademais, afirmou que enviará outros catro avións con axuda humanitaria no que se incluirán unidades completas de emerxencia de auga e de telecomunicacións, entre outros. Tamén indicou que outros dez delegados de Cruz Vermella especializados en emerxencias chegarán nas próximas horas para unirse aos que xa hai na illa.

O primeiro cargamento da organización Farmacéuticos Mundi (Farmamundi) tamén chegou xa á illa e a ONG enviou outras 3,5 toneladas de medicamentos esenciais e material sanitario, subministracións coas que se poderá atender a máis de 20.000 persoas durante tres meses. O labor desta organización tamén se centra en xestionar as subministracións de ONG como Médicos do Mundo, Bombeiros Unidos ou Medilor.

A axuda que proporciona Oxfam Internacional (Intermón Oxfam en España) chegou igualmente ao país caribeño e, entre as subministracións entregadas, están as pas e os picos dados aos residentes para encontrar aos que permanecen atrapados baixo os entullos na capital.

Barricadas de cadaveres en Haiti como protesta pola falta de axuda

Superviventes ao terremoto que sacudiu Haití o martes están organizando este venres barricadas cos cadáveres de falecidos en sinal de protesta polo atraso na chegada de axuda humanitaria ao país.

O fotógrafo da revista ESTAFE Shaul Schwarz asegurou a Reuters que vira polo menos dous destas barricadas formadas por corpos humanos e rochas en diferentes estradas. "Están comezando a bloquear as estradas con cadáveres, a situación éstáse pondo fea. A xente está farta de que non chegue a axuda", afirmou.

Entre 45.000 e 50.000 persoas poderían morrer como consecuencia do terremoto de 7 graos que sacudiu Haití fai xa 48 horas, segundo unha estimación realizada por Cruz Vermella. A comunidade internacional emborcouse á hora de enviar axuda humanitaria, pero a situación das infraestruturas está dificultando a súa entrada no país, o máis pobre de todo o continente americano.

As autoridades haitianas están xestionando as operacións de tráfico aéreo cara ao seu solo, onde voos de axuda militar e civil estadounidenses estiveron chegando desde o martes, cando se produciu o forte terremoto que ha devastado a capital haitiana.

Haiti recibe Axuda Humanitaria procedente de Galicia

O Goberno galego, a través da Fundación Axencia Humanitaria de Galicia, achega 15.000 euros para comprar material de axuda humanitaria para os damnificados polo terremoto que asoló onte a illa caribeña de Haití.

Segundo explicou a Xunta, a Fundación Axencia Humanitaria de Galicia adquirirá material de primeira necesidade, fundamentalmente kits hixiénicos, kits de cociña, material de acubillo e sanitario. Esta actuación coordinouse coa Axencia Española de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento, que envía catro avións á zona afectada.

Por outra banda, o Centro de Atención ás Emerxencias 112-Galicia enviou un fax aos distintos consorcios, concellos con parques de bombeiros e demais efectivos de atención e resposta ás urxencias informando dunha solicitude do Ministerio do Interior para ofrecer axuda solidaria en Haití.

Entre outros, ofreceron a súa colaboración a Agrupación de Voluntarios de Protección Civil da Estrada, con tres guías do Grupo de Cans de Rescate; a Asociación de Cans de Salvamento de Galicia e os bombeiros do parque municipal da Coruña.

Seismo en Haiti de magnitude sete na escala de Ritcher

O terremoto de magnitude sete na escala de Richter que azotó hoxe a Haití deixou ao país caribeño practicamente incomunicado e sumido na desolación ante o que se teme unha catástrofe de grandes proporcións.

Edificios destruídos, o peche do aeroporto de Porto Príncipe, o colapso das comunicacións e o illamento de numerosos puntos do país son algunhas das primeiras consecuencias causadas polo fenómeno, que tivo o seu epicentro a uns quince quilómetros da capital haitiana e foi seguido por tres fortes réplicas.

A magnitude da sacudida, ocorrida ás 21.53 horas GMT deste martes, 12 de xaneiro, xerou unha alerta de tsunami emitida polo Centro de Advertencia de Tsunamis de EE.UU. e retirada dúas horas despois. Aínda non lle coñecen datos sobre vítimas nin danos materiais, pero xa circulan as primeiras imaxes de falecidos, inmobles afundidos e cascallos por todas partes.

Incluso a catedral da cidade derrubouse, o palacio presidencial sufriu danos e é practicamente imposible circular en automóbil por cálelas, invadidas polos cascallos. As comunicacións por vía telefónica quedaron cortadas tras o movemento sísmico, que causou graves danos nas instalacións de telecomunicacións.

Foi un dos terremotos máis graves rexistrados na illa, onde en 1946 produciuse un tremor de 8,1 graos seguidos dun tsunami que afectou a Nagua, na costa atlántica do noreste dominicano. O temblor tamén lle percibiu con forza no oriente de Cuba.

Cen mortos ao ano en Chad por minas sen explotar

Máis de cen persoas morren ou resultan feridas cada ano en Chad como consecuencia da explosión de proxectís de artillaría ou minas terrestres, segundo informou o Centro Nacional de Desminado (CND) do Goberno, citado pola axencia humanitaria de noticias da ONU, IRIN.

Máis da metade dos nove millóns de habitantes de Chad viven preto de lugares potencialmente contaminados con proxectís de artillaría ou minas terrestres sen estoupar, segundo informou o CND, un organismo do Estado que asumiu a tarefa de dar asistencia ás vítimas a pesar das súas graves carencias funancieras, tal como recoñeceu o seu asesor técnico, Assane Nguedoum.

A falta de fondos e de experiencia de traballo do CND tamén foi destacada pola organización no Hándicap International, que no seu informe de 2009 revela que o 74 por cento das persoas afectadas no país non recibiron "nunca" axudas económicas do Goberno para a súa rehabilitación e que o 42 por cento das que si as recibiron viron como estas axudas se estancaron e mesmo se deteriorou dende 2005. As porcentaxes son similares no referente ás axudas psicolóxicas.

Nguedoum declarou a IRIN que o Goberno adoptou algunhas medidas, como a aprobación en maio de 2007 dunha lei para a protección das vítimas das minas ou a distribución de axudas médicas gratuítas e equipos de rehabilitación e triciclos para discapacitados financiados polo Fondo de Nacións Unidas para a Infancia (UNICEF).

Á parte, o Comité Internacional da Cruz Vermella (CICR) achegou entre 2008 e 2009 ao redor de 60.000 dólares anuais para aparatos ortopédicos. Os Presupostos do Estado de 2009 asignaron 1,7 millóns de dólares para os gastos operativos e os salarios do persoal da CND, segundo o último informe do centro, de febreiro de 2009.

A auga do transvasamento chegará este fin de semana ás Táboas de Daimiel

A auga procedente do Acueduto Texo-Segura chegará "no ámbito deste fin de semana" ao Parque Nacional das Táboas de Daimiel (Ciudad Real).

As mesmas fontes precisaron que a chegada da auga é resultado do período de probas que comezou este luns "a conta dos 20 hectómetros cúbicos aprobados en Consello de Ministros" para salvar o Parque Nacional.

O custo destas obras de emerxencia é de 1,5 millóns de euros e están a ser executadas pola Dirección Xeral da Auga e a Confederación Hidrográfica do Guadiana.

A auga, que percorre o seu camiño a través da denominada 'Canalización Manchega', pretende paliar a situación de emerxencia que atravesa esta paraxe natural como consecuencia do lume de turba que se estaba a producir dende agosto, no contexto dunha situación de seca de catro anos.

Greenpeace confirma a liberación de López de Uralde e outros tres activistas

A Policía danesa puxo en liberdade os catro activistas da organización no Greenpeace detidos no marco das manifestacións que se desenvolveron durante o Cumio internacional sobre cambio climático, auspiciado pola ONU na capital danesa o pasado mes de decembro, incluído o director executivo de Greenpeace en España, Juan López de Uralde, segundo confirmou a propia ONG nun comunicado.

Os catro activistas, que foron detidos o pasado 17 de decembro e levan 20 días en prisión preventiva, están non obstante á espera de dun xuízo e poderían volver ingresar en prisión, confirmou Greenpeace.

O director executivo de Greenpeace en España, Juan López de Uralde, a directora de Desenvolvemento da ONG residente en Dinamarca,Nora Christiansen, o responsable de Greenpeace en Suíza, Christian Schmutz, e o activista holandés especialista en clima da ONG, Joris Thijssen foron detidos mentres protestaban ao inicio do banquete ofrecido pola raíña Margrethe II en honor dos líderes mundiais congregados en Copenhaguen para o cumio sobre o quentamento global.

Pola súa banda, o director executivo da ONG nos países nórdicos, Mads Christensen, considerou nun comunicado que "o encarceramento innecesario destes catro activistas pacíficos constitúe en efecto un castigo sen xuízo" previo.

"O suposto crime que estes catro (persoas) cometeron é intentar imprimir os líderes mundiais a necesidade de actuar urxentemente para impedir o cambio climático catastrófico. A duración da súa detención sen xuízo está fóra de toda proporción para o que foi unha protesta simple e inofensiva cun obxectivo lexítimo", resolveu.

A ONG ecoloxista garantiu ás autoridades danesas que se liberaban os activistas estes se presentarían ante a Xustiza danesa pola súa propia vontade, algo que Greenpeace fai sempre que se detén voluntarios da ONG.

Greenpeace lamentou ter ofrecido á Policía danesa en reiteradas ocasións a súa "total cooperación" para investigar os posibles altercados, fronte "ás dúas semanas de silencio" aos requirimentos de información do caso por parte da ONG.

A Policía danesa solicitou formalmente este martes os nomes de todos os activistas da ONG que participaron na manifestación motorizada convocada por Greenpeace.

Estes aceptaron entregar os seus datos persoais este mércores co que as autoridades danesas xa non tiñan "ningunha razón de peso" para manter os catro activistas en prisión preventiva, segundo confirmou a ONG.

Pola súa banda, a organización mantivo a vixilia convocada para esta tarde na Embaixada de Madrid e en consulados de distintas cidades españolas e que se inció hoxe ás 19:00 horas.

Manolo Rivas, Gervasio Sánchez e Karen Maron, premios Portapaz 2009

A Xunta Directiva do Seminario Galego de Educación para a Paz decidíu conceder os seus PREMIOS PORTAPAZ que entrega anualmente a persoas e/ou entidades que destaquen na defensa e promoción dos valores cívicos e democráticos, dos dereitos humanos e da Cultura da Paz, ó escritor galego, Manolo Rivas, ó fotoxornalista Gervasio Sanchez, e á xornalista arxentina Karen Maron.

O Acto de entrega será o vindeiro día 29 de Xaneiro, víspera do Día Escolar pola Paz, aniversario da morte de Gandhi, na Fundación Caixa Galicia de Santiago de Compostela. Posteriormente haberá unha Cea de Homenaxe cos galardoados nun coñecido Restaurante de Compostela.

Con esta iniciativa o Seminario Galego de Educación para a Paz inicia as actividades do novo ano coas celebracións do Día Escolar pola Paz. Nos próximos días estará a disposición do profesorado na súa web: www.sgep.org a Unidade Didáctica titulada “Sobre dereitos e responsabilidades de nenas, nenos e adolescentes” con información ampla sobre a Declaración e a Convención dos dereitos do neno e a nena, así como diversas propostas e recursos didácticos para conmemorar o aniversario da morte de Gandhi nas aulas.

Ademais realizará o seu tradicional acto conmemorativo na Horta da Paz da Casa de Rosalía de Castro en Padrón, o mesmo día 29, ás 11:30 horas, con nenos e nenas da comarca padronesa.

Tamén está previsto un acto no Parlamento de Galicia, tal e como se ven celebrando nos últimos anos, con mozos e mozas dos institutos de Compostela.

Podólogos gallegos colaborarán solidariamente co Salvador

O podólogo vilagarciano Patricio Serqueira voltará a participar en maio de 2010 nunha misión humanitaria no Salvador xunto ao grupo "Cirujanos del Pie", do que forma parte.

Xunto a outros compañeiros como Serqueira, Luke Cicchineli (EUA), David Cid (Vigo) e Rafael Liébana (Palencia) estarán dez días operando entre 5 e 7 nenos diarios no hospital de Zacatecoluca.

Os catro membros desta agrupación traballarán xunto a algúns dos mellores podólogos do mundo, en concreto cos do instituto norteamericano de Arizona, que levan xa case vinte anos facendo este tipo de campañas humanitarias nas que operan a nenos sen recursos con graves patoloxías e deformidades.

As cirugías duran entre dous e catro horas, algunhas chegan ata as seis.

Algúns dos pacientes camiñan ata cen quilómetros dende as súas aldeas das montañas para poder operarse, xa que esta é a única oportunidade que terán de que a súa doenza sexa atendida gratuitamente por especialistas.

EEUU levanta o veto que impedía entrar neste país aos extranxeiros seropositivos

Estados Unidos levantou unha prohibición vixente dende hai 22 anos que impedía aos estranxeiros con sida ou VIH entrar no país norteamericano no marco das novas políticas do presidente Barack Obama para liderar a loita internacional contra a enfermidade.

Os novos permisos entraron este luns en vigor, segundo a cadea británica BBC, que sinala que Estados Unidos albergará en 2012 un cumio internacional sobre a sida. Washington retira desta forma unha iniciativa adoptada a finais da década dos oitenta, en pleno pánico internacional pola enfermidade, e que o mantiña entre os doce países que vetaban a entrada a seropositivos.

Materia pendente

A directora da organización Equidade Migratoria, Rachel Tiven, explicou á BBC que o paso dado pola administración norteamericana fora solicitado durante anos. "A Conferencia Mundial sobre Sida de 2012, que debe celebrarse en Estados Unidos, estaba en risco por culpa das restricións", advertiu.

Obama anunciou a finais de outubro o fin da prohibición e cualificouno como "un paso que animará á xente a facerse as probas e a recibir tratamento". "É un paso que manterá unidas ás familias e é un paso que salvará vidas", subliñou. O presidente indicou que o proceso para revogar a prohibición comezou durante o goberno do seu predecesor directo no cargo, George W. Bush. Obama sinalou entón que os que tomaron a decisión de impoñer a restrición hai 22 anos se basearon "máis no medo que nos feitos".

O presidente deu a noticia tras asinar a Lei Ryan White de Ampliación del Tratamiento contra o VIH/sida, que ofrece asistencia a máis de medio millón de estadounidenses.

Ryan White era un neno de trece anos de Kokomo (estado de Indiana, nordés de Estados Unidos) que en 1984 contraeu a sida a través dunha transfusión de sangue e que chegaron a ser coñecidos en todo o mundo polo seu empeño en que se recoñecese o seu dereito a ir ao colexio. Morreu en 1990, pero a súa nai, Jeanne, estivo presente no acto en que o presidente autorizou o levantamento da prohibición.

MSF presenta a campaña: "Estado: Crítico" para sacar do esquecemento ás víctimas dos conflictos armados do Congo

Médicos Sin Fronteras (MSF), unha das poucas organizacións humanitarias que aínda traballa nas rexións máis violentas dos Kivus e Haut e Bas-Uélé, lanzou en decembro de 2008 "Estado: Crítico", unha iniciativa en internet destinada a sacar do esquecemento e do silencio ás vítimas dos conflitos armados da República Democrática de Congo.

A través de vídeos, fotografías, blogs e testemuños directos, Estado: Crítico fíxose eco ao longo de todo este ano do sufrimento de miles de congoleses. E durante este tempo, visitantes de todo o mundo viron estes vídeos, oíron e lido os seus testemuños e responderon ante esta inxustiza coas súas mensaxes de apoio e solidariedade.

MSF seguirá ofrecendo asistencia médico-humanitaria á poboación do este de Congo e buscará novas formas de dar a coñecer a dura realidade coa que se encontran os seus equipos. Non obstante, tras un intenso ano de traballo, o proxecto de Estado Crítico chegará á súa fin con este monográfico que agora vos enviamos e ao que titulamos "Heridas".

Nel pretendemos denunciar que o sufrimento da poboación congolesa continúa e que o conflito non rematou. As persoas do leste de Congo seguen sendo agredidas, violadas e espoliadas; seguen fuxindo para salvarse; seguen perdendo os seus seres queridos e seguen temendo polos seus propias vidas. As súas feridas, internas e externas, multiplícanse cada día e por iso é importante que entre todos fagamos algo para que os seus testemuños non caian no esquecemento.

Na web de "Estado: Crítico" podese ler, ver e escoitar os verdadeiros protagonistas destas historias: www.estado-critico.org

Entre estas historias encóntrase a de François, unha moza que perdeu os seus dous fillos e que resultou ferida cando uns homes armados queimaron a súa casa.

A historia de Françoise

Tras saquear a aldea e xusto antes de saír fuxindo, varios homes armados queimaron a casa de Françoise, unha moza congolesa nai de dous fillos. Atrapada no interior da vivenda e rodeada polas chamas, Françoise sufriu queimaduras de 2º grao nas costas, en ambos os dous brazos, na cabeza e na parte superior da cara. Un dos seus dous fillos morreu no incendio, mentres que ela e o seu outro fillo foron referidos ao hospital de Rutshuru nunha ambulancia de MSF.

O neno non logrou sobrevivir ás feridas e morreu pouco despois. Françoise pasou case un mes en coidados intensivos, boca abaixo e logo recibiu tratamento durante tres meses na unidade de queimados. O seu prognóstico non era nada bo, pero recibiu toda a atención dispoñible: desbridamento de feridas, enxertos de pel, fisioterapia e sesións cun psicólogo. Agora aínda está minusválida e ten moi pouca mobilidade na man dereita, pero recuperou o 80% de mobilidade do cóbado e os ombros e hai uns días empezou a andar de novo.

A historia de Michel (13 años) : “Cada vez que hablábamos entre nós, golpeabannos cun machete”.

Debía ser media noite. Michel estaba a durmir profundamente na casa con os seus irmáns pequenos e a súa irmá maior. Viñeron catro homes. Ían armados, pero vestidos de civís. Ataron a Michel e á súa irmá polas mans e leváronseos ao monte.

"Encontrámonos con outros 20 nenos", explica Michel. "Eses homes nos azoutaban e obrigábannos a traballar. Cada vez que falabamos entre nós, golpeábannos cun machete. Pola noite, cando tiñamos que ir ao lavabo, pensaban que intentariamos escapar. Sempre nos ataban por a noite. Non nos permitían lavar a roupa... nin sequera nos asear. Soamente eles tiñan o dereito de lavar a súa roupa e de asearse. Estaban seguros de que queriamos escapar e regresar á aldea".

Un día en especial está gravado na memoria de Michel. "Foran a saquear unha aldea. Ao seu regreso, encontráronse cun home que estaba traballando a terra. Colléronlle e leváronllelo entre os arbustos e alí matárono. Despois déronme un machete e ordenáronme que lle cortase en anacos. Soamente o fixen aquela vez. O meu corazón latexaba moi rápido. Se non o facía mataríanme ao meu tamén. Aínda revivo ese momento nos meus sonos... "

Máis tarde, Michel viu como mataban dous homes porque intentaran escapar. Pero un día, el logrou fuxir. Aproveitou unha escaramuza entre os seus secuestradores e o exército. Colocáronme detrás seu e tendinme no chan. Cando os soldados viñeron, saín do meu escondedoiro e seguínos ata a aldea. Cando saín do bosque, a xente tíñame medo. Pedinlles que non tivesen medo de min e finalmente acolléronme".

Michel encontrou a súa familia de novo. Os seus pais decidiron levalo ao centro de MSF para nenos sobreviventes durante un tempo. Recibe apoio psicolóxico e pasa os seus días con outros nenos tamén vítimas de secuestros. Necesita tempo para readaptarse á vida na comunidade, para empezar de novo a sentirse comparece".