MSF ALERTA SOBRE A VIOLENCIA SEXUAL QUE SOFREN AS MIGRANTES

Desde os seus países de orixe ata a súa estadia obrigada en Marrocos de camiño a Europa, as mulleres migrantes subsaharianas vense expostas a todo tipo de agresións. Moitas vense forzadas a fuxir da violencia xeralizada, de matrimonios forzados ou da violencia doméstica. Durante o traxecto e en Marrocos enfróntanse a novos ataques e abusos sexuais, e a miúdo vense suxeitas a explotación con fins de prostitución.

Poucas delas se atreven a falar das agresións padecidas, pero detrás da información recollida por Médicos Sin Fronteras (MSF) escóndese un fenómeno de preocupantes dimensións que require unha resposta por parte de Marrocos e dos países da Unión Europea.

"O Goberno de Marrocos debe mellorar a atención ás emigrantes subsaharianas vítimas de violencia sexual que se atopan no seu territorio", declara Alfonso Verdú, responsable das operacións de MSF en Marrocos. "Pero tamén os países da Unión Europea deben ser conscientes das graves consecuencias que teñen as políticas de migración e asilo, cada vez máis restritivas, sobre a saúde dos emigrantes e en particular sobre aqueles máis vulnerables, como é o caso das mulleres e nenas".

Entre maio de 2009 e xaneiro de 2010, unha de cada tres mulleres atendidas por MSF en Rabat e Casablanca admitiu ter sufrido un ou múltiples episodios de violencia sexual, xa fose no seu país de orixe, durante o traxecto e/ou unha vez en territorio marroquí. En total, MSF recolleu as historias de 63 pacientes, das que máis do 21% eran menores de idade. Os testemuños destas mulleres mostran a situación de indefensión que sofren durante todo o traxecto.

É o caso de O.A., unha muller congolesa de 26 anos que deixou o seu país a causa dun conflito político e foi violada por un grupo de homes antes de fuxir. En Mauritania, como non tiña pasaporte, un camioneiro propúxolle levala escondida debaixo do seu asento. Polo camiño, o vehículo detívose en metade do deserto. "O condutor e o seu amigo discutían, despois o camioneiro achegouse e golpeoume. Cando caín, me estrullou os peitos e me insultou, despois o amigo violoume. Berrei pero ninguén podía oírme, estabamos en pleno deserto. Cando remataron, déronse á fuga, explica. O.A. conseguiu chegar ata Marrocos grazas á axuda doutro condutor.

O paso fronteirizo entre Maghnia, en Alxeria, e Oujda, en Marrocos, exemplifica a extrema perigosidade do camiño. Segundo os testemuños recollidos por MSF, o 59% das 63 mulleres enquisadas que cruzaron por este paso sufriron agresións sexuais neste lugar. Aínda que oficialmente a fronteira con Alxeria segue pechada, as Forzas de Seguridade marroquís expulsan os emigrantes ata alí. Estas expulsións adoitan realizarse durante a noite, aumentando a probabilidade de agresións.

T.D., unha muller de 19 anos, foi arrestada pola policía cando ía ao mercado en Oujda e trasladada á comisaría onde había outros 28 emigrantes subsaharianos. Todo o grupo foi expulsado e devolto á fronteira, en pleno deserto, esa mesma tarde. Mentres camiñaba con tres homes e outras dúas mulleres, un grupo de bandidos marroquís atacounos. "Cada muller foi violada por tres bandidos un tras outro", explica.

Os equipos de MSF en Marrocos constataron que, como consecuencia directa da aplicación das políticas migratorias da Unión Europa, se consolidaron bolsas de emigrantes que non poden continuar cara Europa nen regresar ao seu país de orixe. Nesta situación, factores como o medo, o sentimento de perda de control das súas vidas, a preocupación pola súa situación irregular ou as precarias condicións nas que viven aumentan a vulnerabilidade dos emigrantes e especialmente a das mulleres. Sen incluír Oujda, un terzo das emigrantes entrevistadas por MSF afirmou ter sufrido abusos sexuais no territorio marroquí.

"Non podemos ignorar a realidade á que se enfrontan estas mulleres que son abandonadas á súa sorte cun sentimento de frustración e desesperanza cada vez maior", declara Alfonso Verdú.

"É necesario dar unha resposta integral que inclúa aspectos sociais, médicos, psicolóxicos e legais a esta terrible situación".

Nova semana de loita contra os transxénicos

Unha serie de colectivos e organizacións promomoven baixo a lema "Por unha agricultura e unha alimentación libres de transxénicos" unha nova Semana estatal de loita contra os OMG (entre o 5 e o 17 de abril, con especial énfase na semana do 12-17 abril).

Esta culminará cunha manifestación o 17 de abril, que terminará ante a sede do Ministerio de Medio Ambiente, Medio Rural e Mariño en Madrid para amosar o rexeitamento da sociedade civil á introdución de organismos xenéticamente modificados na nosa agricultura e a nosa alimentación.

O Goberno segue tolerando o cultivo a gran escala de Organismos Modificados Xeneticamente (OMG) en territorio español en contra da maioría social e fronte á actitude de precaución adoptada por países como Francia, Austria, Alemaña, Hungría, Luxemburgo, Polonia, Irlanda, Grecia ou Italia, que manteñen moratorias e prohibicións ao seu cultivo. Os niveis de irresponsabilidade política no Goberno alcanzaron cotas perigosas. De feito, e por primeira vez, o Ministerio do Medio Ambiente, Medio Rural e Mariño recoñeceu o pasado mes de outubro a existencia de persoas e de empresas que sufriron os efectos da política de transxénicos levada a cabo polo Executivo español.

Desde hai unha década as organizacións da sociedade civil denuncian os efectos sociais, ambientais e económicos da presenza de millo transxénico en España. A alimentación e a agricultura libres de transxénicos atópanse nunha situación de indefensión total e abocadas á desaparición, de non pór un remedio inmediato á actual situación. Fronte ás 76.000 ha do millo transxénico de Monsanto MON 810 que se cultivan en España, a agricultura e a gandaría ecolóxicas seguen sendo vítimas das multinacionais e da complicidade do Goberno.

Por todo iso, a PLATAFORMA RURAL ( Amigos de la Tierra, Cáritas Española, Colectivos de Acción Solidaria, Confederación de Consumidores y Usuarios, CERAI, CIC BATA, CIFAES, COAG - Coordinadora de Agricultores y Ganaderos, Colectivo Tierra de Campos, Ecologistas en Acción, Entrepueblos, Fundación Emaus, Jóvenes Rurales Cristianos, Movimiento Rural Cristiano, MUNDUBAT, Red África Europa, Red de semillas resembrando, SEAE, SOC, SODEPAZ, Universidad Rural Paulo Freire, Veterinarios sin Fronteras, Xarxa de Consum Solidari ) e GREENPEACE convocan a esta semana Estatal de accións e á manifestación do 17 de abril, á que nos unimos as organizacións galegas pertencentes á PLATAFORMA GALEGA ANTITRANSXÉNICOS.

A secretaria de Estado de Cooperación Internacional comparecerá no Congreso para informar sobre as axudas as ONGs

A comparecencia de Soraya Rodríguez responde a unha petición do Partido Popular, que se fai eco dunha información errónea publicada por un medio de comunicación

A secretaria de Estado de Cooperación Internacional, Soraya Rodríguez, pediu hoxe comparecer, á maior brevidade posible, ante a comisión de Cooperación do Congreso dos Deputados para informar sobre o sistema de axudas as ONGs.

Esta iniciativa responde a unha solicitude do Partido Popular, que se fai eco dunha información errónea publicada por un medio de comunicación que podería ter evitado os datos incorrectos tan só coa consulta na páxina web da Axencia Española de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento (AECID).

Curiosamente os datos recollidos polo diario ABC axústanse á realidade nos casos doutras importantes ONGs españolas, salvo no capítulo das axudas recibidas por Solidariedade Internacional. Estes datos erróneos serven ao mencionado xornal para lanzar acusacións de amiguismo, cunha actitude falaz e sen base real ningunha. Deste modo, ponse de relevo que fronte aos datos obxectivos e á información contrastada, o Partido Popular prefire escudarse nas insinuacións e as terxiversacións non sustentadas polos feitos.

Soraya Rodríguez lamenta profundamente a actitude do PP neste tema, xa que este partido non mantivo a vía do diálogo que adoptou a secretaria de Estado de Cooperación Internacional co Grupo Popular e co resto de grupos parlamentarios en todas as cuestións.

Os povos indíxenas de Brasil queren salvar o Antigo Museu do Indio de Río de Xaneiro

Norbert Suchanek &am e Márcia Gomes de Oliveira (Brasil).- Já desde outubro de 2006, indígenas de vários povos do Brasil ocupam o “Antigo Museu do Índio” em frente ao famoso Estádio do Maracanã. Esta única instituição para conservar e apresentar as diversas culturas dos mais de 200 povos indígenas do Brasil foi inaugurada em 1953. Mas desde 1978, quando o Museu do Índio, junto com a FUNAI, foi transferido para o Bairro de Botafogo, este belíssimo prédio do ano de 1910, situado na Rua Mata Machado, em frente ao Portão 13 do Estádio do Maracanã, foi abandonado.

Agora os representantes dos povos Tukano do Estado Amazonas, Apuriña do Acre, Pataxó da Bahia, Krahó e Guajajara do Maranhão, os Xavante do Mato Grosso, Guarani Mbyá do Rio de Janeiro, Espírito Santo e de outros estados pedem a restauração do prédio para que seja instalado o espaço cultural indígena, aqui, no centro da “cidade maravilhosa”, independente da tutela da FUNAI e de outras instituições de “brancos”. O Rio de Janeiro foi escolhido para ter este espaço cultural dos povos indígenas, porque como antiga capital do Brasil, ele é há um século o centro de estudos indígenas e da política indigenista.

Nestes últimos 3 anos de ocupação do “Antigo Museu do Índio”, o prédio vem funcionando como um lugar onde a sociedade carioca, escolas e jardins de infâncias podem encontrar e falar livremente com indígenas de quase todas as partes do Brasil, conhecer suas histórias e eliminar velhos preconceitos. Esse monumento histórico também abriga e dá proteção a índios de todo o Brasil que chegam ao Rio de Janeiro quase sem dinheiro e sem amparo governamental ou institucional. Eles são indígenas que, por um lado, saíram de suas aldeias por um tempo só para vender o seu artesanato na metrópole Rio de Janeiro. Mas, por outro lado, vários índios simplesmente querem conhecer esta cidade tão falada em todos os cantos do Brasil, famosa em todo o mundo, atraindo tantos outros “turistas” e que eles também têm o direito de visitar.

Mas apesar de ter sido tombado em 1997, o “Antigo Museu do Índio” está sofrendo por anos o descuido total da Prefeitura, Estado e Governo Federal. Por isso, grande parte do telhado já está destruída. A chuva estraga cada vez mais a estrutura e cria novos focos de dengue dentro do prédio. Sem reforma urgente, em pouco tempo o prédio estará caindo no chão. O “Antigo Museu do Índio” está gritando junto com o seus ocupantes SOS!

Soldados congoleses armados irrompen nun hospital de MSF

A organización médico-humanitaria Médicos Sin Fronteras (MSF) condena o grave incidente que aconteceu recentemente en Katanga, unha aldea illada da rexión de Hauts Plateaux, en Kivu Sur. O xoves 11 de marzo, soldados armados do exército congolés (FARDC - Forzas Armadas da República Democrática do Congo) entraron no hospital de Katanga, onde un equipo cirúrxico de MSF estivo proporcionando coidados médicos de urxencia aos feridos.

Os soldados congoleses estiveron acosando os pacientes, e malia as protestas do persoal de MSF e aos intentos de negociar con eles, fóronse do hospital ao día seguinte levándose consigo catro persoas que estaban feridas.

"Este incidente supón unha violación dos principios humanitarios máis básicos. Todos os feridos e enfermos teñen dereito a recibir coidados médicos", denunciou o coordinador xeral de MSF en Kivu Sur, Philippe Havet. "Pedimos a todos os actores armados que respecten as estruturas médicas e a seguridade, tanto de os feridos como do persoal sanitario. Cando están desarmados, os feridos en conflito teñen dereito a esta protección como calquera outro paciente",agregou.

O incidente tivo xa un impacto negativo na prestación de asistencia sanitario ás persoas afectadas polo conflito en Hauts-Plateaux. Debido a que as tensións estaban a aumentar no pobo, MSF decidiu evacuar ao seu equipo cirúrxico para preservar a seguridade do seu persoal e tivo que abandonar un paciente ferido. Este equipo supón ademais a única asistencia médica directa que existe na rexión. A organización médica humanitaria considerará o regreso dos seus traballadores o hospital de Katanga tan pronto como a situación de seguridade permítao. Non obstante, este incidente terá un impacto moito máis amplo en canto á percepción do hospital como un lugar seguro e neutral por parte da poboación.

A iniciativa Mexillón Solidario distribúe 5 toneladas deste molusco en comedores sociais e cociñas económicas de Galicia

A campaña de reparto gratuíto de mexillón, Mexillón Solidario, na que colabora a Consellería do Mar e a Consellería de traballo e Benestar leva distribuídos dende, o seu inicio, máis de 5 toneladas deste molusco en comedores e cociñas económicas de toda Galicia.

Con esta iniciativa, que foi presentada en novembro, repartiranse arredor de 12 toneladas de mexillón de calidade entre 25 comedores sociais e cociñas económicas de toda a comunidade. Esta cantidade permitirá servir preto de 24.000 comidas ata o mes de xuño, o inicialmente previsto para realizar todo o reparto, xa que non se descarta a prolongación desta proposta, en función da demanda dos establecementos e a dispoñibilidade das entidades. Neste sentido, os organizadores destacan que dende que comezou o reparto gratuíto a aceptación nos centros está a ser moi boa.

Concretamente, nesta campaña de distribución participan 9 asociacións e confederacións de produtores de mexillón e a asociación de depuradores AGADE. Esta última é a encargada de coordinar o abastecemento ás depuradoras así como a entrega das partidas de mexillón aos centros benéficos.

O proceso de distribución consta de diferentes fases. Primeiro as organizacións de produtores suministran ás depuradoras o produto que tras ser sometido a un proceso de depuración, etiquétase e envásase para transportalo ás plataformas de distibución onde, na maioría dos casos, o produto é recollido por persoal dos comedores sociais e as cociñas económicas.

A difusión de Mexillón Solidario é froito da colaboración da Consellería do Mar coas entidades do sector mexilloeiro. Pola súa banda, a Consellería de Traballo e Benestar axudou a poñer en contacto ás asociacións de bateeiros con centros benéficos de toda a comunidade para organizar o subministro deste molusco segundo as necesidades destes establecementos. OPMEGA, FARN, Cabo de Cruz, AMEGROVE, SOCOMGAL, Virxen do Rosario, Illa de Arousa, A Marxa, A Boirense e a asociación de depuradores AGADE, uniron esforzos para chegar a un acordo no reparto altruísta de mexillón.

Mexillón Solidario xorde a raíz da proposta de varias asociacións de bateeiros que solicitaron a colaboración da Xunta. Tras varias reunións celebradas entre bateeiros, o director xeral de Competitividade e Innovación Tecnolóxica, Juan Maneiro e a secretaria xeral de Familia e Benestar, Susana López a Consellería do Mar e a de Traballo e Benestar comprometéronse a supervisar o correcto desenvolvemento desta proposta.

Mozas e Mozos de Beluso (Bueu) colabora na recollida de material para Ucraína

Mozas e Mozos de Beluso (Bueu) está a colaborar coa Asociación Solidariedade San Roque, de Leirado (Salvaterra do Miño), na recollida de todo tipo de enseres para os orfanatos e hospitais de Ucraína. Dentro dunhas semanas partirá cara a ex república soviética un novo tráiler cargado con material escolar, roupa, colchóns, cadeiras de rodas, vaixelas, mantas e xoguetes, donados de xeito altruísta por particulares e empresas. Carriños de bebé, cadeiras e mesas de colexio, andadores, pañais para adultos ou bolsos son outros dos útiles que se poden achegar. Mesmo cinta adhesiva para embalar os centos de caixas que percorrerán máis de 4.000 quilómetros ata o seu destino.

Trátase do terceiro camión que envía a este país do leste o colectivo de Salvaterra, que desta volta conta coa Asociación Mozas e Mozos na xestión dos donativos no Morrazo. Nesta ocasión quérese facer especial fincapé na recollida de bicicletas, destinadas aos rapaces que teñen que camiñar máis de dez quilómetros para ir á escola. Porén, trátase dunha poboación tan necesitada que lle tira proveito a case calquera dos obxectos que desbotamos no chamado primeiro mundo, sobre todo tras un inverno con temperaturas inferiores aos 20 graos baixo cero que deixou centos de mortes por conxelación. E o peor aínda está por vir, xa que o desxeo da grosa capa de neve que cobre ás montañas ucraínas provoca asolagamentos que destrúen vilas enteiras.

Os interesados en contribuír con esta iniciativa deben contactar coa Asociación Mozas e Mozos de Beluso por teléfono ou no enderezo de correo electrónico mozasemozos@gmail.com. Tamén poden colaborar mediante donativos en metálico, pois fletar o transporte ata Kiev custa arredor de 3.000 euros. Unha vez alí, directivos da Asociación Solidariedade San Roque e os seus colaboradores locais repartirán de xeito directo as preto de vinte toneladas de axuda humanitaria galega, co que a chegada aos lugares de destino está garantida. Nenos da rúa, mozos afectados de discapacidade pola catástrofe de Chernóbil e anciáns enfermos son só algúns dos beneficiarios

A asociación de discapacitados físicos de O Carballiño busca maior implicación da sociedade coa recollida de teléfonos móviles

A asociación de discapacitados físicos de O Carballiño pon en marcha unha campaña de recollida de teléfonos móviles fora de uso.

O secretario da asociación, Gerardo Pinto Carreño asegurou a Agareso que se trata dunha campaña que ten coma fin limpar de residuos electrónicos e radioactivos a comarca do Carballiño. “Trátase duns residuos moi perxudiciais para a saúde das persoas en xeral”.

“Con esta iniciativa que pomos en marcha dende a asociación de discapacitados físicos de O Carballiño de cara a toda a cidadanía xeral, queremos incrementar a plantilla de obreiros que necesita a asociación para o seu correcto funcionamento, e para iso precisamos a colaboración da campaña”, engadiu.

Pinto Carreño aseguro que cada teléfono que se recolla será invertido para a compra das ferramentas que se precisan para seguir a traballar día a día nesta asociación “e ser así, un pouco máis independentes tanto no eido laboral como dentro da nosa sociedade”.

Esto tradúcese nun paso adiante para as persoas minusválidas que queren servir a súa comunidade. “Trátase dunha obra social para personas que quieren integrarse en la vida laboral y social”.

A asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas pon en marcha un obradoiro de informática

A asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas pon en marcha un obradoiro de informática a desenrolar nas súas instalacións nos próximos meses.

Tódolos interesados poden informarse a través do teléfono 981930544 para confirmar a asistencia e o horario de preferencia, ben mañá ou tarde.

Tamén pode ampliarse a información na páxina web diversidadefuncionalferrol@hotmail.com

Unhas 6.000 persoas cegas, maiores e pensionistas comezan as súas vacacións grazas á ONCE

Preto de 6.000 maiores e pensionistas da ONCE iniciaron hoxe as súas quendas de vacacións organizadas pola ONCE que se seguirán desenvolvendo ata o Nadal, en colaboración coa axencia Viajes 2000, especialista en aventuras para persoas con minusvalidez.

Os beneficiarios desta iniciativa son todas as persoas con minusvalidez visual vinculadas á ONCE maiores de cincuenta e cinco anos que estean sen actividade laboral, así como os perceptores de pensión derivada de relación laboral directa coa ONCE, sexan ou non cegos, que cumpran os requisitos anteriores. Os prezos variarán segundo os baremos establecidos.

Os organizadores explican nun comunicado que "cada ano é maior a aceptación que as persoas maiores vinculadas á ONCE demostran cara ás vacacións sociais". Así mesmo, destacan o "alto beneficio" que proporciona a participación nas actividades de carácter social, cultural e turístico-recreativo que se organizan en cada unha das viaxes, que reportan en "unha notable mellora na calidade de vida deste colectivo".

DESTINOS PARA TODOS

No programa deste ano cada unha das quendas é de 12 días de duración e os destinos elixidos son: Benidorm (Alicante), Las Palmas de Gran Canaria, Almuñécar (Granada), Mallorca, Fuengirola (Málaga), Islantilla (Huelva), Peñíscola (Castelló), e os Balnearios de Cuntis (Pontevedra), Ledesma (Salamanca), Sicilia (Zaragoza) e Fortuna (Murcia).

Pola súa banda, cada unha das quendas está composto de 25 prazas -aínda que algúns son de 50 prazas-, sendo imprescindible para a súa realización que exista un mínimo de 18 prazas cubertas en cada un dos grupos. Xunto aos acompañantes dos propios participantes nas viaxes, cada un dos grupos organizados contará co apoio e acompañamento de monitores especializados seleccionados e formados pola propia Organización.

Cáritas prevé atender durante o primeiro trimestre de 2010 a máis persoas que no mesmo período do ano anterior

O secretario xeral de Cáritas, Sebastián Mora, afirmou que a ONG católica prevé atender durante o primeiro trimestre de 2010 a máis persoas que no mesmo período do ano anterior como consecuencia da crise económica a falta de solicitar todos os datos.

Durante a súa intervención no Foro Nova Sociedade, Mora indicou que este primeiro trimestre é "máis denso" en atención que o ano pasado e engadiu que as persoas que acoden a Cáritas pertencen a familias numerosas, monoparentais ou cos dous cónxuxes no paro.

Con todo, sinalou que a crise económcia que vive o país é froito "do modelo económico que tiñamos" e recalcou que "as consecuencias para as persoas máis pobres aínda durará uns anos". "O modelo económico era un sistema inxusto, asimétrico e desigual", concluíu. Neste sentido, avogou por que a economía "estea ao servizo das persoas e non as persoas ao servizo da economía".

Ademais, apuntou que a crise económica vai acompañada dunha crise de valores. "Perdeuse a rectitude", agregou, ao tempo que dixo que se sucumbiu ante "unha sociedade consumista".

Así mesmo, recalcou que para saír da crise é necesaria a colaboración de "todos" e, entre as súas propostas, citou que se manteña a protección social básica "cun mínimo decente", que se reduza a probreza en Europa, sobre todo, a infantil. Tamén apostou por que dentro da estratexia 2020 se teñan en conta a cohesión social, ademais do desenvolvemento económico.

O dirixente de Cáritas sinalou que a súa relación coas administracións é "bastante produtiva" aínda que advertiu de que mentres siga habendo un pobre, eles recordarán que "existe algo que mellorar".

Finalmente, destacou o traballo dos 60.000 voluntarios da ONG así como o dos 4.000 traballadores contratados e afirmou que a confianza que xera Cáritas se basea "na transparencia".

A crise dispara por primeira vez o asesoramento laboral de inmigrantes en situación regular

Os efectos da crise económica no mercado de traballo transformaron os esquemas tradicionais de integración laboral da poboación inmigrante, como consecuencia da afluencia masiva aos servizos laborais, por primeira vez, de persoas que levaban anos residindo de forma regulada, segundo un informe da ONGD Ecos do Sur.

En 2009 produciuse un fenómeno inédito ata a data, posto que nunca ata o pasado ano a afluencia de estranxeiros en situación regular fora maioritaria, en comparación con aqueles que buscaban asesoramento en materia de emprego sen contar cos permisos requiridos (co fin de conseguilos).

O impacto do desemprego en España, que se achega ao 20 por cento, afectou severamente ao colectivo inmigrante, mesmo entre os que levaban anos de experiencia laboral regulada, que por primeira vez recorreron masivamente aos servizos de Ecos do Sur. As consultas no 2009 superaron as 4.000 en materia de emprego en Galicia, sendo 907 persoas as que pasaron polas oficinas da organización por primeira vez o ano pasado para intentar obter un posto de traballo.
Como consecuencia, Ecos do Sur se viu obrigado a reforzar as actuacións neste ámbito, coa promoción de instrumentos como o Servizo de Busca Activa de Emprego, activado xa en abril co obxectivo de impulsar a autonomía dos usuarios. A orientación individualizada e especializada desempeñou un papel fundamental, co propósito de poñer en valor as aptitudes profesionais dos interesados e, así, ampliar as súas posibilidades de inserción.

Un total de 122 persoas pasaron por este novo servizo, a práctica totalidade en situación regular en España, se ben, en moitos casos, con permisos próximos a expirar. Un condicionante que converteu en máis urxente aínda a necesidade de garantir un posto de traballo que permitise asegurar a renovación dos papeis.

Ademais, máis da metade dos participantes perderan o seu emprego nos meses anteriores a comezar co servizo, ata o 56 por cento. O segundo trimestre de ano rexistrou a maior sangría, mentres que, por sectores, os máis castigados foron o da construción e, en segundo lugar, o da hostalaría. Unha evolución que confirma os ámbitos nos que a crise se traduciu con especial virulencia.

Non obstante, as xestións acometidas a partir do servizo habilitado por Ecos do Sur permitiu a inserción laboral de 25 persoas, ata un quinto do total dos que tomaron parte. Destes, o 38 por cento continuou no mesmo sector no que traballara anteriormente. Os máis populares ao respecto foron o servizo doméstico, o coidado de maiores e nenos, o transporte e, a pesar da incidencia que a tormenta económica lles supuxo, tamén a hostalaría e a construción viron novas altas.

O resto, non obstante, estreáronse en ámbitos diferentes ao dos seus postos anteriores, o que motivou un descenso no sector industrial e, de novo, no hostaleiro. Moitos dos que se dedicaran a estes pasaron a engrosar o nivel de inserción en tarefas de loxística en almacéns e factorías.

Ademais, a organización mantivo activos outros campos que permitiron intermediar nun total de 135 ofertas de emprego durante 2009, a maioría das cales, ata 111, foron exitosas. Novamente, a evolución confirmou que o servizo doméstico e o coidado de persoas se consolidan como os sectores que manteñen a demanda de traballadores, tal como reflicte o Servizo de Intermediación Laboral de Ecos do Sur.

O Concello de Ferrol abre un prazo para a presentación de candidaturas ao posto de Mediador das Persoas con Diversidade Funcional

A concelleira de Benestar Social, María López, informou esta mañá de que o Concello de Ferrol abriu hoxe o prazo de presentación de candidaturas para a elección do Mediador das Persoas con Diversisade. Despois da publicación do regulamento no BOP, poderánse entregar no Rexistro Xeral do Concello ata o 31 de marzo. A este respecto, a responsable das políticas municipais de Benestar Social explicou que poderán facer as súas achegas aquelas entidades do eido da diversidade funcional que teñan a súa sede social no Concello de Ferrol, ademais das persoas físicas ou grupos políticos con representación municipal.

As candidaturas deberán estar xustificadas cos méritos que se atribúen á persoa proposta e, segundo consta no regulamento, ser maior de idade, estar empadroado en Ferrol e ter residencia efectiva no Concello, estar en pleno uso dos dereitos civís e políticos (é dicir, non estar incurso en causa xudicial ou ter sido condenado) e ter recoñecida oficialmente unha minusvalía (diversidade funcional) son os requisitos a ter en conta á hora de elixir ao dito Mediador.


A edil María López explicou que no prazo máximo dun mes desde a data final de presentación de candidaturas convocará unha reunión coa ditas entidades e partidos políticos para propor o candidato. Posteriormente, levará a proposta á Comisión de Benestar Social para o seu dictame e formular a proposta de designación ao pleno do Concello.


A figura do Mediador das Persoas con Diversidade Funcional, tal e como lembrou a concelleira de Benestar Social, é o medio que o Concello de Ferrol, a través da Concellería de Benestar Social, porá a disposición das persoas con diversidade funcional para achegar aos poderes públicos as súas necesidades e dificultades, así como analizar as actuacións que se leven a cabo e que poidan ser lesivas para os seus dereitos e intereses. O labor deste novo órgano de participación, segundo subliñou a concelleira de Benestar Social, será de asesoramento e proposta de cantas materias afecten aos dereitos e intereses destas persoas. Neste senso, María López avanzou que o Mediador, cuxo mandato será de dous anos -poderá ser reelixido por unha soa vez, polo que o período máximo do seu mandato será de catro anos- terá entre as súas funcións promover os dereitos das persoas con diversidade funcional do Concello de Ferrol, informar sobre a súa realidade, situación e necesidades á Administración local e formular suxestións, propostas ou recomendacións sobre as cuestións e materias de todo tipo que afecten aos dereitos deste colectivo.


Así mesmo, terá como cometidos informar de cantas deficiencias ou iregularidades detecte e que afecten aos dereitos destas persoas, propoñendo as medidas para a súa solución. Ademais, o Mediador das Persoas con Diversidade Funcional colaborará nas actuacións de difusión e divulgación dos seus dereitos e necesidades procurando a igualdade real e efectiva e realizará unha memoria anual sobre as actuacións realizadas e as necesidades detectadas en colaboración coas entidades, asociacións e persoal técnico da Concellería de Benestar Social.


A edil María López subliñou que o Mediador das Persoas con Diversidade Funcional acudirá con voz pero sen voto a reunións de comisións informativas, plenos do Concello e aqueloutras que traten asuntos relacionados co seu cometido. Terá carácter honorífico e para o exercizo das súas funcións disporá dun espazo físico, que previsiblemente será a Casa Solidaria, un horario de atención, unha dotación orzamentaria e todos aqueles medios técnicos e prestacións que precise. Poderá dirixirse a el toda persoa natural ou xurídica que manifeste un interese relacionado cos dereitos das persoas con diversidade funcional. Finalmente, María López destacou que o regulamento publicado hoxe no BOP é froito do consenso acadado entre grupos municipais e entidades que traballan día a día no ámbito da diversidade funcional e lembrou que a súa posta en marcha dará cumprimento a un dos obxetivos marcados no Plan Estratéxico Ferrol Solidario 2009-2012.

O II Plan Director da Cooperación Galega rexistra unanimidade na sua aprobación

O Consello Galego de Cooperación para o Desenvolvemento, no que están representados a Administración Autonómica, a Administración Local e os axentes sociais aproba por unaminidade o II Plan director da Cooperacion Galega presentado pola Xunta. Os temas centrais son a eficacia da axuda, previsibilidade e concentración dos recursos, transparencia na xestión, coherencia das actuacións, participación social e coordinación.

O director xeral de Relacións Exteriores e coa Unión Europea, Jesús Gamallo, presentou o pasado venres o II Plan director de Cooperación Galega para o desenvolvemento para o período 2010-2013 aos tres órganos asesores da cooperación galega para o desenvolvemento. Este Plan director pretende ser unha ferramenta útil, compartida por toda a sociedade galega, que lle permita a Galicia realizar unha contribución eficaz e ordenada aos procesos de desenvolvemento dos países do sur.

Os criterios xerais que van inspirar a política de cooperación do Goberno galego son os seguintes: eficacia da axuda, previsibilidade e concentración dos recursos, transparencia na xestión, coherencia das actuacións, participación social e coordinación de actores.A definición dos propósitos estratéxicos estrutúrase arredor de tres grandes ámbitos estratéxicos de actuación: a contribución á redución da pobreza colaborando na consecución dos ODM (Obxetivos de Desenvolvemento do Milenio) e promovendo o desenvolvemento nos países do sur; a mellora da calidade da axuda incorporando de forma máis efectiva os principios da Axenda de París; e a promoción na sociedade galega da conciencia solidaria respecto á realidade do sur e da súa participación efectiva na promoción do desenvolvemento.

O novo Plan director establece os seguintes países cara aos que se orientará en maior medida (un mínimo dun 80% dos recursos) o esforzo do sistema galego de cooperación: Cabo Verde, Guinea Bissau e Mozambique, así como a poboación saharauí (en África), Bolivia, Ecuador e Perú (en América do Sur), Haití e República Dominicana (no Caribe) e Guatemala, O Salvador, Honduras e Nicaragua (en Centroamérica).

Por outra banda, este novo plan establece oito prioridades sectoriais, de acordo coas que establece a propia lei galega: a cobertura de necesidades sociais básicas, a infraestrutura e promoción do tecido económico, a participación social, desenvolvemento institucional e bo goberno, a acción humanitaria, a educación para o desenvolvemento, o investimento no ser humano, a xestión ambiental sustentable e hábitat e a consolidación e fortalecemento dos axentes de cooperación.

As convocatorias públicas de axudas para actividades de cooperación continuarán sendo a forma de canalización de fondos máis importante da Cooperación Galega, destacando como novidade a convocatoria específica para proxectos de educación para o desenvolvemento entendendo que este ámbito de actuación inclúe as actividades de formación, sensibilización, investigación e mobilización.

Manteranse igualmente o resto dos instrumentos a través dos que se canalizan os fondos de cooperación: a cooperación directa da Xunta de Galicia cos seus propios recursos que pretende incrementar de forma pautada tratando de que a súa evolución sexa o máis consistente e previsible posible; convenios de cofinanciamento con outras entidades; plans operativos Xunta de Galicia - AECID encadrados no Convenio Marco asinado entre a Xunta de Galicia e a Axencia Española de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento (AECID) o 3 de xullo de 1998; bolsas de formación e contratación de persoal experto, articuladas mediante a convocatoria correspondente, e a Fundación Axencia Humanitaria Galega (FAHG), que constitúe un mecanismo de canalización de fondos, xa que lle corresponde a xestión da acción humanitaria que leva a cabo a Xunta de Galicia.

o 70% das persoas que viven en pobreza extrema seguen a ser mulleres

Nestes momentos, dende o 1 ata o 12 de marzo, a 54ª Comisión da Condición Xurídica e social da Muller das Nacións Unidas (CSW), está a levar a cabo a revisión da aplicación da Plataforma de Acción de Beijing, 15 anos despois de ser esta asinada por 189 estados, -entre eles España-, na Conferencia de Mulleres das Nacións Unidas de Beijing (China) en 1995.

Dende a Coordinadora Galega de ONGD, a través da súa Comisión de Xénero, queremos facer fincapé no incumprimento, a nivel mundial dos compromisos asinados en Beijing, porque entendemos que os dereitos das mulleres non poden quedar relegados a accións ailladas, relacionadas unicamente coas políticas de igualdade e desenvolvemento, senón que é o momento de esixir aos gobernos, europeos e mundiais, a coherencia en todas as súas políticas: comerciais, agrícolas, migratorias, de emprego... para que non persista o agravio contra os dereitos das mulleres.

Declaramos:

• Que é preciso que os gobernos cumpran os compromisos de coherencia de políticas incluídos na Declaración de París sobre a nova arquitectura da axuda. Este compromiso supón que na formulación de políticas; migratorias, económicas, comerciais, financeiras e de cooperación ao desenvolvemento; se teñan en conta os dereitos das mulleres, se inclúan diagnoses de xénero para formulalas e que en ningún caso mermen os efectos positivos que as políticas de desenvolvemento xeran.

• Que é preciso crear novos modelos socioeconómicos e políticas públicas que faciliten a participación política das mulleres.

• Que é preciso que se recoñezan os aportes ao desenvolvemento económico e social que fan as mulleres a través do traballo doméstico e a economía do coidado, traballos non remunerados e sen protección social que a sociedade demanda, coma se as mulleres fosen as únicas responsables. Para isto reivindicamos a elaboración de métodos para avaliar cuantitativamente o valor deste traballo non remunerado, que non se inclúe ata o momento nas contas nacionais, para a súa inclusión, con miras a recoñecer a contribución económica da muller e para que se faga evidente a desigualdade na distribución do traballo remunerado e non remunerado entre mulleres e homes.

• Que é preciso que se recoñezan as condicións de precarización do traballo nas que se atopan as mulleres no mercado laboral.

• Que é precisa máis e mellor axuda para financiar a erradicación da feminización da pobreza. De acordo coas recomendacións que fai aos gobernos o Grupo de expertas sobre finanzamento para a Igualdade de xénero das NNUU, a Axuda Oficial ao Desenvolvemento (AOD) destinada a igualdade de xénero debe estar entre o 15% e o 20% do total da AOD mundial. En 2008 esta porcentaxe estaba no 7%.

• Que é precisa máis xustiza no eido comercial, un mercado que debe garantir o acceso das mulleres aos dereitos que lle son propios. Os dereitos sobre a propiedade da terra, os dereitos laborais e o acceso ao traballo decente, os dereitos de protección das actividades agrícolas que realizan as mulleres, os dereitos sobre o mantemento da seguridade alimentaria...

E todo isto porque sen as mulleres non hai desenvolvemento posible!!

No ano 2007 foi creada na Coordinadora Galega de ONGD a Comisión de Xénero, constituída na actualidade por un total de 7 ONGD galegas que dirixen os seus esforzos a promover a aplicación do enfoque de xénero dentro e fora das propias ONGD, mediante accións de sensibilización sobre a feminización da pobreza, o papel das mulleres no mundo e a promoción dun desenvolvemento equitativo sostible; o apoio e formación nos procesos de incorporación da perspectiva de xénero en todas as actividades das organizacións e a incidencia política para acadar a integración do enfoque de xénero nas políticas públicas de cooperación.

A Plataforma Galega Antitransxénicos fai forza coas organizacións da sociedade civil europea na rotunda oposición ao cultivo da pataca transxénica

A Plataforma Galega Antitransxénicos rexeitou o anuncio da comercialización de tres novas variedades de millo transxénico Monsanto (MON863xMON810, MON863Xnk603 e MON863xMOPN810XNK603) e o cultivo da variedade de pataca xeneticamente modificada Amflora, producida polo grupo alemán BASF.

“BASF é a empresa química máis importante do mundo, cun amplo portafolio que vai dende produtos químicos, plásticos, produtos de acabado, agricultura, química fina ata petróleo e gas natural.” (http://www.basf.es/ecp1/Productos_Industrias/index).

A autopresentación proporcionada por BASF na súa páxina web abonda para disuadirnos da idea de confiar en ningunha das súas propostas alimentarias, nin pra nós nin pra o gando que logo haberemos de comer.

E abonda tamén para que fique clara a carencia de sentido común e ausencia de responsabilidade de cara á cidadanía ostentada dende o goberno europeo a través do novo comisario de saúde, John Dalli, que non dubida en autorizar que quen nos vende químicos xestione a nosa alimentación, a nosa saúde en definitiva, expoñendo ademais os cultivos de pataca tradicionais á contaminación transxénica (a autorización para cultivo inclúe unha cláusula que autoriza a "presenza accidental" dun 0,9% deste transxénico en alimentos para as persoas e animais).

A Plataforma Galega Antitransxénicos adhérese á condena deste ataque xa feita pública por organizacións ecoloxistas, sociais e agrarias a nivel estatal, transmitindo a nosa indignación polo amparo da lexislación comunitaria a esta nova porta aberta á especulación coa nosa saúde e o ataque aos nosos modos de produción.

Queremos transmitir á sociedade galega que a pataca transxénica Amflora contén un xen que a fai resistente a determinados antibióticos, o que pode supoñer a perda de efectividade de determinados antibióticos imprescindibles en tratamento contra a tuberculose. Mesmo a Organización Mundial da Saúde e a Axencia Europea do Medicamento advertiron desta problemática1, e a preocupación é tal que no 2001 foi adoptada unha lei europea que requería a retirada paulatina até o 2004 de xens de resistenza a antibióticos2.

Claro que para a BASF algunhas das doenzas que poidan xurdir do consumo destes alimentos modificados xeneticamente seguramente lle aporten máis beneficios, xa que como outras multinacionais da agroquímica, tivo boa conta de diversificar riscos e pechar o círculo de negocio, involucrándose tamén na fabricación de medicamentos3: o vindeiro 8 de marzo “BASF presenta a súa experiencia ao mundo na 7ª reunión de Farmacia, Biopharmacia e Tecnoloxía Farmacéutica en Malta”.

Novamente o escurantismo* acompaña a autorización da entrada dun alimento transxénico na nosa alimentación: o Comisario de Saúde e Consumidores, John Dalli, dacordo co Presidente Barroso, deu a autorización a través dun procedemento que evita o debate do Colexio de Comisarios.


A PGA continúa dinamizando a oposición social contra os OXM´s

Dende a Plataforma Galega Antitransxénicos foron achegadas ao Ministerio de Medioambiente, Medio Rural e Mariño as alegacións ás solicitudes de experimentación con millo transxénico en Mesía, o prazo para a presentación de máis alegacións remata este venres día 5 de marzo.

Asemade foron tamén transmitidas as demandas de información ambiental ao respeito das sete solicitudes de experimentación con millo transxénico na Galiza realizadas o pasado 5 de xaneiros pola multinacional Pionner.

Cómpre lembrar que en numerosas ocasións foi solicitada pola PGA a información exacta das parcelas de experimentación transxénica, obtendo sempre a negativa da Administración, tanto galega, coma estatal e europea, á transmisión desta información malia a que unha sentencia do Tribunal de Xustiza Europeo (Sala Cuarta, procedemento Sentencia C-552/07 Azelvandre) resolve que “…en ningún caso pode mantenerse secreta a información relativa á evaluación do risco para o medio ambiente. En efecto, tal evaluación só pode levarse a cabo tendo pleno coñecemento da liberación proxectada, posto que, a falta destes datos, non poderían apreciarse adecuadamente as posíbeis repercusións derivadas dunha liberación intencional de OXM sobre a saúde humana e o medio ambiente ”.

Malia a falta de apoio por parte dos gobernos nesta loita encabezada pola cidadanía, a oposición aos organismos xeneticamente modificados continúa adquirindo forza: o concello de Allariz vén de se declarar nesta semana libre de transxénicos4.

O vindeiro 17 de abril, ao igual que o ano pasado, xuntaremos forzas en todo o Estado para manifestar en Madrid o noso rexeitamento a estes cultivos e o nosa indignación por vivir no Estado que alberga o 80% do millo transxénico sementado en toda a UE.