A Coordinadora Galega de ONGD considera «insuficientes» as axudas concedidas pola Xunta de Galicia a actividades de cooperación internacional

“Claramente insuficientes”. Con estas palabras valoraba Xosé María Torres, presidente da Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento (CGONGD), a recente concesión de 4,5 millóns de euros en axudas para actividades de cooperación internacional, por parte da Dirección Xeral de Relacións Exteriores e coa UE, un departamento dirixido en primeira instancia polo Conselleiro de Presidencia, Administración Públicas e Xustiza, Alfonso Rueda.

“Houbo un total de 151 solicitudes e unicamente foron financiadas 43” declarou Torres trala reunión da Directiva da CGONGD, que fixo unha análise das resolucións. O alto número de solicitudes, afirma Torres, “reflexa o aumento das necesidades que a crise global está provocando nos países pobres, pero esta realidade non é valorada pola Xunta de Galicia”.


Outro dos aspectos destacados da resolución, está a altísima concentración dos fondos en Latinoamérica: só se financiará un proxecto en África (concretamente en Mozambique) a pesar de ser o continente onde se concentra o maior índice de pobreza; e non se aposta pola posta en marcha de ningunha actuación en Asia.


A Coordinadora Galega de ONGD critica ademais que un importante número de proxectos foron aprobados pero, en cambio, quedaron sen axudas por esgotamento do crédito orzamentario. A Xunta “debe aplicar xa as previsións do II Plan Director da Cooperación Galega 2010-2013”, aprobado o pasado 16 de xuño por unanimidade no Parlamento de Galicia, esixiu Torres. E iso significa que o orzamento comprometido pola Xunta comprendido entre os 17 e os 22 millóns de euros anuais antes de finalizar 2013 teñen que incorporarse paulatinamente nos orzamentos da cooperación galega.

Este ano 2010 só se destinaron 9,7 millóns de euros, tres millóns menos que en 2008, ano no que o bipartito PSOE-BNG concedeu 12,8 millóns de euros.

Compre lembrar que na actualidade a Xunta de Galicia é o goberno autonómico que menos esforzo fai en materia de cooperación xa que só destina o 0,09% do seu orzamento, cando indicadores coma a porcentaxe de paro, a evolución do PIB, etc. amosan que Galicia é unha das autonomías que menos se veu afectada pola crise no estado español.

Non máis violencia! Esixe o peche inmediato da mina Marlin

A mina de ouro e prata, operada pola empresa canadense Goldcorp, causou gran devastación social e ambiental na comunidade Nova Esperanza, San Miguel Ixtahuacán, desde a súa apertura en 2005.

O 20 de maio, a Comisión Interamericana de Dereitos Humanos emitiu un fallo en contra da Mina Marlin en Guatemala, ordenando o peche do proxecto. A mina de ouro e prata, operada pola empresa canadense Goldcorp, causou gran devastación social e ambiental na comunidade Nova Esperanza, San Miguel Ixtahuacán, desde a súa apertura en 2005. Varias semanas despois de que fose emitida a orde, o goberno aínda non pechou a mina, e a comunidade que resiste continúa sufrindo ataques violentos. O 7 de xullo, Teodora Antonia Hernández Cinto, unha muller local que resistiu á minería, recibiu un disparo no ollo na súa casa preto do lugar da mina. A súa condición é crítica.

Hai un amplo rexeitamento á minería ao descuberto en Guatemala. Un proceso recente de consultas comunitarias tivo como resultado que máis de 600.000 persoas esixiron que se poña fin á minería ao descuberto e ao otorgamiento de licenzas de extracción e exploración ás empresas mineiras. Estas demandas foron ignoradas polo goberno e as transnacionais mineiras involucradas. De feito, Goldcorp criminalizó ás mulleres indíxenas que viven na extrema pobreza e resisten á minería nas súas propias terras, promovendo a súa persecución penal a través do sistema xudicial de Guatemala.

O dano social e ambiental provocado pola minería ás comunidades locais foi documentado pola Universidade de Michigan, a Comisión Pastoral de Ambiente e Ecoloxía de San Marcos, CEIBA-Amigos da Terra Guatemala. En xuño, o Relator das Nacións Unidas para os Dereitos dos Pobos Indíxenas visitou Guatemala e reuniuse con máis de 40.000 líderes de comunidades indíxenas que lle contaron como a explotación mineira viola os seus dereitos. En base a este informe, a Comisión Interamericana de Dereitos Humanos ordenou ao goberno de Guatemala o pecha das operacións na mina Marlin en xuño.

Goldcorp e a súa subsidiaria en Guatemala, Montana Exploradora, comezaron unha campaña de publicidade enganosa divulgando as súas supostas accións en favor do medio ambiente nun aberto intento por enganar ao pobo de Guatemala.

O Consello dos Pobos de Occidente e os habitantes que resisten, demandan o seguinte:

a)O peche inmediato e definitivo da mina

b)A reparación integral dos danos causados ao ecosistema e á comunidade


Vexa o vídeo de Teodora Antonia Hernández Cinto:

http://www.youtube.com/watch?v=z0IIkWlAx20


Por favor envía a seguinte carta ao goberno de Guatemala, esixindo o peche inmediato e definitivo da mina Marlin e reparación aos pobos afectados.

Actúa agora! http://www.foei.org/en/get-involved/take-action/close-the-marlin-mine#start-cyber

Finaliza en Nova York a primeira rolda de negociacións relativa ao Tratado sobre o Comercio de Armas

Alberto Estévez, miembro de Amnistía Internacional (AI) Vigo, ha trabajado durante las dos últimas semanas como Coordinador de Lobby de la Delegación Internacional de AI en la ONU.

Transcorrida a metade do tempo asignado ás conversacións preliminares relativas ao Tratado Internacional sobre o Comercio de Armas, os negociadores presentaron hoxe un proxecto de elementos e principios do futuro tratado. Entre eles inclúense principios que, de aplicarse, prohibirían os suministros internacionais de armas aos responsables de graves violacións de dereitos humanos e a lugares onde exista perigo de que agraven a pobreza e aviven os conflitos. A alianza Armas baixo Control expresou satisfacción polos avances, pero tamén mostrou a súa preocupación ante a falta de transparencia do proceso da ONU. Pola súa parte, a sociedade civil afirma que, para protexer a vida das persoas, o Tratado debe ser “a proba de balas”.

“Aínda que queda moito por facer para pormenorizar un futuro Tratado sobre o Comercio de Armas (TCA), a maioría dos Estados recoñeceron claramente a necesidade de que o tratado reduza o sufrimento humano causado pola inexistencia de normas globais e polas transferencias ilícitas de armas”, afirmou María Pía Devoto, de APP Arxentina.

Outro proxecto de principios defendido por numerosos Estados impediría os suministros de armas internacionais que contribuísen aos conflitos armados, os crimes de guerra, a delincuencia organizada e o terrorismo.

Tal e como declarou Estévez: “Necesitamos un Tratado que inclúa todos os tipos de armas, desde as armas pequenas ata helicópteros e tanques, así como os seus municións e compoñentes. E necesitamos procedementos comúns para que todas as transferencias de armas internacionais sexan obxecto dunha avaliación rigorosa, a fin de mantelas afastadas das mans dos responsables de abusos contra os dereitos humanos e de lugares onde agravarían os conflitos e o sufrimento humano”.

O feito de que algunhas das reunións sustantivas estean pechadas ás ONG converteuse nun aspecto polémico das conversacións da ONU. A alianza Armas baixo Control manifestou que se tratou dunha decisión inesperada do presidente e pediu que as futuras sesións sexan máis abertas e transparentes.

“O mundo está un pouco máis preto de contar cun Tratado que fará que belicistas e responsables de abusos contra os dereitos humanos teñan máis dificultades para conseguir armas e municións. Agora fai falta que os Estados sigan traballando de cara á próxima reunión da ONU sobre o TCA en marzo de 2011, para garantir que elaboran un Tratado ‘a proba de balas’ que salvará e protexerá vidas e medios de gañarse o sustento”, afirmou Anna MacDonald, directora da campaña Armas baixo Control de Oxfam.

MSF pide máis atención en saúde mental para as vítimas do conflito armado de Colombia

As vítimas do conflito colombiano non só sofren as consecuencias directas da violencia xerada polo conflito armado senón que están sometidas ao abandono e a inoperancia das institucións que deberían atendelas, e o silencio e o estigma por parte da sociedade. Coa presentación do seu informe "Tres veces vítimas", onde se documenta esta tripla victimización, a organización médico-humanitario Médicos Sin Fronteras (MSF) alerta sobre o impacto que o conflito armado ten na saúde mental da poboación do departamento de Caquetá, no sur da Colombia, e reclama máis servizos de saúde mental adaptados ás necesidades desta poboación.

"Os nosos equipos son testemuñas da terrible realidade coa que convive gran parte da poboación de Caquetá", explica Teresa Sancristóval, responsable das Operacións de MSF en Colombia.

"Por un lado, están expostos á violencia dos diferentes grupos armados e, por outro, non reciben a atención que deberían por parte das autoridades e a sociedade. As consecuencias de esta situación sobre a saúde mental é un severo sufrimento psicolóxico que debe ter unha resposta por parte das autoridades".

Entre marzo de 2005 e setembro de 2009, MSF atendeu a 5.064 pacientes no seu proxecto de saúde mental en Caquetá. Un 49,2% destes pacientes estivo exposto directamente ao conflito, ao verse afectado por enfrontamentos entre grupos armados e distintos actos violentos como ameazas, lesións, recrutamento forzado, desprazamento, restrición de mobilidade ou asasinato dun familiar.

Non obstante, as vítimas do conflito non só sofren as consecuencias da violencia directa, tamén teñen que facer fronte ao estigma da sociedade que agrava a súa vulnerabilidade e dificulta a súa recuperación emocional. "En Colombia, a estigmatización que rodea as persoas afectadas polo conflito fórzaas a gardar silencio sobre a súa condición e sufrimento, extinguindo a posibilidade de recoñecemento social e dificultando que desenvolvan o seu sentido de pertenza", explica María Cristóbal, referente de saúde mental de MSF en Colombia. A falta de integración social dificulta o acceso das persoas ao traballo, a vivenda, a educación e a saúde, acentuando as poucas garantías que teñen de restablecemento social, económico e emocional.

Ademais da violencia directa e o estigma social, o trato que reciben as vítimas por parte das institucións reflexa a exclusión que sofren ás mans do Estado. Este abandono institucional se evidencia no escaso recoñecemento do fenómeno do desprazamento forzado en Colombia, en a ausencia de oferta de servizos sociais e de saúde específicos para as vítimas do conflito armado e na pobre asignación social para estes fins. No caso específico de Caquetá, a pesar de ser un departamento fortemente golpeado polo conflito, só existe un único servizo de saúde mental habilitado que só conta cun psiquiatra para toda a poboación do departamento.

"En todos os departamentos onde traballa MSF tamén observamos esta tripla victimización de as persoas afectadas por conflito colombiano e constatamos a gran necesidade que existe de servizos especializados en saúde mental para esta poboación. Ademais, dende a nosa experiencia en Caquetá podemos dicir que é posible ofrecer atención en saúde mental con recursos limitados en contextos de conflito, e que esta atención pode producir unha melloría efectiva dos pacientes", afirma Teresa Sancristóval. "O Goberno de Colombia debe asumir a súa responsabilidade respecto a estas persoas".

O próximo 26 de xullo, festividade dos avós

Por duodécimo ano consecutivo, a Asociación Idade Dourada-Mensaxeiros da Paz promove a celebración do DIA DOS AVÓS, o luns 26 de Xullo, festividade de San Joaquín e Santa Ana; avós do Neno Jesús.

Con iso pretendemos que toda a sociedade renda unha merecida homenaxe aos nosos maiores; eses homes e mulleres que tanto nos deron e grazas aos cales a nosa vida é un pouco máis fácil e moito máis doce. Queremos converter o día 26 de Xullo na festa do agradecemento, un día dedicado a eles cheo de agarimo e tenrura, tempo que aproveitar a celebración para facer unha chamada de atención á administracións e á sociedade sobre as necesidades e carencias, tanto materiais cono afectivas, que padecen os nosos maiores.

Gustaríanos moito poder contar coa vosa colaboración divulgando esta iniciativa para que podamos chegar ao maior número de persoas. Agradeceriámosvos moito que para esa data preparásedes algunha reportaxe, entrevista ou especial, no que se difundise a noticia da celebración do Día dos Avós o 26 de xullo e no que os avós sexan os protagonistas. Hai moitos temas interesantes: presentar a súper-avós, a avós coraxe, ou aos novos avós, cada vez máis activos e independentes, ou simplemente achegarse a eses avós normais e correntes que cada día esfórzanse por axudar aos seus fillos e atender aos seus netos aproveitando a súa sabedoría, o seu tempo e todas as enerxías de que dispón.

En resumo, invitámosvos a realizar un traballo xornalístico que nos achegue aos maiores e no que se poña de manifesto o importantísimo papel dos avós na sociedade e nas vidas de cada un de nós. Achégovos información e imaxes que podedes reproducir total ou parcialmente.

Quixésemos que esta homenaxe aos avós celébrese nas diversas contornas: familias, centros de maiores, municipios, etc. en toda España e en todo o mundo.

Pola nosa banda, Mensaxeiros da Paz realizou un estudo intergeneracional sobre avós e netos cuxos resultados publicar o día 21 de xullo (enviarémosvos oportuna información). Ademais estamos preparando, como cada ano, unha gran festa para máis de 1.500 avós que neste 2010 terá lugar o 26 de xullo, en Xaén. Contaremos coa compañía de Lina Morgan, madriña do Día dos Avós, e a Ministra de Sanidade e Política Social, entre outras personalidades. Tamén se terá un recordo moi especial para os damnificados do terremoto de Haití, celebrándose un Acto de Irmandamento entre os avós españois e os haitianos, coa presenza en Xaén do Bispo de Porto Príncipe e a Embaixadora de Haití en España. Ademais haberá moitas actividades, entre elas unha Misa, un gran xantar, un baile, e algunhas sorpresas para os avós asistentes. Poderedes ir seguindo as nosas actividades na nosa Web www.mensajerosdelapaz.com .

Decrecementos: o novo libro para saber qué cambiar na vida cotiá

Publicado en español por Los Libros de la Catarata e dirixido por Carlos Taibo, unha das referencias da opción do decrecemento no Estado español que, asemade, achega no limiar dez observacións imprescindíbeis sobre o que nos di o devandito proxecto. A obra achega unha ducia de artigos orixinais sobre a incidencia práctica que tería a escolla do decrecemento en diferentes aspectos das sociedades e do planeta.

Como indica o seu director: “Hoxe en día dispomos dunha teoría xeral sobre o decrecemento que foi adquirindo cada vez máis forza. Para completar este proxecto, con todo, urxe trasladar os conceptos teóricos xerais a ámbitos máis concretos. Isto é precisamente o que propoñen os autores: unha reflexión sobre o que debería cambiarse na vida cotiá a través do estudo de doce terreos relevantes do decrecemento: o medio urbano e o medio rural, as mulleres e as migracións, a sanidade e a educación, o mundo sindical e o lecer, o transporte e os medios de comunicación, os indicadores económicos e os países do Sur”.

Deste xeito, a obra achega unha visión do decrecemento bastante novidosa e pouco tratada até agora na literatura máis copiosa do tema, a das escolas francesa e italiana e que, sen ser aínda exhaustiva e moi concreta nalgúns casos, quere dar un primeiro paso na aplicación e consecuencias prácticas que tería a escolla do decrecemento nas nosas opulentas sociedades norteñas.

No libro participaron os seguintes autores, moitos activistas de movementos sociais: Iñaki Barcena, José Vicente Barcia Magaz, Chema Berro, Manuel Casal Lodeiro, Fernando Cembranos, Enrique Javier Díez Gutiérrez, José Luis de la Flor, Luis González Reyes, Yayo Herrero, Paco Puche, Eugenio Reyes, Manoel Santos e o propio Carlos Taibo.

Os textos que compoñen o volume son os seguintes:

Decrecimiento y mujeres. Cuidar: una práctica política anticapitalista y antipatriarcal. Por Yayo Herrero.

Decrecimiento y migraciones. Por Manoel Santos.

Decrecimiento y medio urbano. Tres discursos sobre el decrecimiento de las ciudades. Por Eugenio Reyes.

Decrecimiento y medio rural. Recuperación de la resiliencia rural en los albores del decrecimiento energético. Por Manuel Casal Lodeiro.

Decrecimiento y sindicalismo. Por Chema Berro.

Decrecimiento y educación. Por Enrique Javier Díez Gutiérrez.

Decrecimiento y salud. En torno a la soberanía sanitaria y el decrecimiento. Por José Luis de la Flor.

Decrecimiento y transporte. De los mitos del transporte a la utopía ecologista. Por Iñaki Barcena.

Decrecimiento e indicadores económicos. Pérdidas que hacen crecer el PIB. Por Fernando Cembranos.

Decrecimiento y ocio: Decrecimiento y tiempo para la vida. Por Paco Puche.

Decrecimiento y medios. La información y la comunicación vistas desde el Decrecimiento. Por José Vicente Barcia Magaz.

Decrecimiento y relaciones centro-periferia. Por Luis González Reyes.

Bibliografía general sobre Decrecimiento.

Intervida mostra a importancia da agua nunha exposición que se pode disfrutar en Santiago de Compostela

Os problemas de acceso á auga potable en África son os protagonistas da exposición interactiva "A vida está na auga" que pode visitarse no Centro Comercial Área Central de Santiago de Compostela (c/ París, 7 CULOMBIOS) do 12 ao 23 de xullo.

A través de 16 paneis explicativos e obxectos interactivos, a mostra achegará aos transeúntes a realidade de Malí, onde o 39% da poboación (4,5 millóns de persoas) non ten acceso a auga potable.

A vida está na auga forma parte das accións de Intervida para concienciar á sociedade sobre os problemas de acceso á auga no continente africano. Dende 2009 a exposición visitou algunhas das principais capitais da xeografía española co ánimo de denunciar os problemas de escaseza e calidade da auga en países como Malí, onde moitas persoas, privadas de acceso a auga limpa, consumen e utilizan para a hixiene a auga contaminada de ríos e pozos poñendo en constante risco a súa saúde.

Intervida traballa en Malí para facer chegar a auga ás comunidades. Estes programas céntranse en contribuír á mellora do abastecemento e saneamento básico, en combater a degradación dos ecosistemas acuáticos, e en logar a xestión de riscos naturais, a xestión pública participativa da auga, ou a incidencia en aspectos de saúde, ambientais e educativos.

Intervida é unha ONG internacional de cooperación ao desenvolvemento e sensibilización social que actúa localmente coas comunidades para promover o cambio social sostible a través da mellora das condicións de vida das poboacións vulnerables, en especial da infancia, e incidindo nas causas da pobreza e as desigualdades.

As víctimas do terremoto de Haití seguen a vivir en condicións de extrema precariedade e sufrimento

Seis meses despois do terremoto que sacudiu Haití o pasado 12 de xaneiro, a organización médico-humanitaria internacional Médicos Sin Fronteras (MSF) recorda as terribles condicións en que seguen vivindo as vítimas da catástrofe, con motivo da publicación do informe no que fai balance da que foi a maior intervención da súa historia.

A intervención médica de MSF en Haití evolucionou durante os seis últimos meses, dende un modelo de resposta de emerxencia a un abano máis amplo de actividades médicas e de asistencia de primeira necesidade.

"Os haitianos foron os primeiros en responder a esta catástrofe, e avalamos o seu esforzo cunha
intervención masiva. Hoxe, a atención médica que reciben os haitianos mellorou, e certamente é máis accesible que antes do terremoto e isto supón que a poboación máis desfavorecida recibe a axeitada asistencia sanitaria", explica o coordinador xeral de MSF Stefano Zannini, quen xa se encontraba en Porto Príncipe cando se produciu o sismo, que matou ou feriu centos de miles de persoas e deixou na rúa a preto dun millón máis.

Non obstante, a situación para moitos haitianos segue sendo de extrema precariedade, e a frustración crece entre os que sofren coa lenta reconstrución. "Hai unha sorprendente brecha entre o entusiasmo e as promesas de axuda ás vítimas do terremoto das primeiras semanas e a crua realidade no terreo despois de seis meses", sinala Zannini.

O informe de MSF recolle cifras que reflicten a magnitude da intervención. A data do pasado 31 de maio, MSF tratara máis de 173.000 pacientes e practicado unhas 11.000 intervencións cirúrxicas. Máis de 81.000 persoas recibiron asistencia psicolóxica para axudarlles a superar o trauma. Así mesmo, MSF distribuíu case 27.000 tendas e máis de 35.000 kits de bens de primeira necesidade (kits de hixiene e de utensilios domésticos, entre outros).

Todo isto foi posible grazas á xenerosidade demostrada por doadores en todo o mundo.

A 31 de maio de 2010, MSF recibira 91 millóns de euros en doazóns vinculadas á emerxencia de Haití. Para esa mesma data, a organización gastara 53 millóns de euros, dos cales 11 millóns se destinaron a actividades de cirurxía, 4 millóns a saúde materna (cuns 3.700 partos asistidos) e máis de 8,5 millóns en distribución de materiais de refuxio aos damnificados. Para finais de 2010, MSF prevé ter gastado preto de 89 millóns de euros en asistencia á poboación haitiana.

Seis meses despois, segue habendo moitas incertezas sobre o ritmo da reconstrución e a continuidade da presenza doutras organizacións que proporcionen atención médica. MSF está comprometida coas vítimas do terremoto e seguirá prestando asistencia nos próximos anos. "A atención sanitaria xa era moi fráxil en Haití antes do 12 de xaneiro", explica o presidente internacional de MSF, Unni Karunakara.

"O terremoto destruíu gran parte dos servizos médicos dispoñibles, e pasarán moitos anos antes de que o país recupérese. MSF está disposto a asumir a súa parte na rehabilitación da atención sanitaria aos haitianos e dedicará os seus equipos e recursos a esta tarefa ata lograr os seus obxectivos".

A Rede Galega contra a Pobreza insta ás administracións a introducir cláusulas sociais na contratación pública

Á hora de contratar a terceiros para a xestión dos servizos sociais, as administracións públicas deben atender a criterios socialmente responsables e garantir espazos para a inclusión de todos os colectivos vulnerables. Tales son as premisas que guían hoxe o “Foro de debate sobre cláusulas sociais e reserva de mercado na contratación pública”, que promove a Rede Galega contra a Pobreza (EAPN Galicia).

Nos últimos anos, o modelo de prestación de servizos sociais está a mudar da subvención á contratación. A raíz deste cambio, as administracións públicas tenden a licitar a xestión destes servizos dando excesivo valor ao prezo, o que afecta negativamente á súa calidade.

A xestión dos servizos sociais adxudícase moitas veces a entidades alleas ao sector social que só ven na mesma unha oportunidade de negocio. Este contexto ameaza, xa que logo, con prescindir do enfoque humano, a experiencia a pé de rúa e os valores de participación cidadá que lles son inherentes ás entidades de acción social.

A Rede Galega contra a Pobreza (EAPN Galicia) propón a incorporación de cláusulas sociais na contratación pública, para que esta obedeza a criterios de inclusividade, calidade das condicións laborais, sostibilidade, solidariedade e xestión ética.

Asemade, a rede propón a aplicación da reserva de mercado –porcentaxe mínima de contratación‐ para todos os colectivos en risco de exclusión social, xa que actualmente só rexen para o colectivo de persoas con discapacidade.

Tanto as cláusulas sociais como a reserva de mercados protexidos son instrumentos que contribúen á inserción sociolaboral das persoas e colectivos máis vulnerables da sociedade. Trátase dunha liña de políticas activas de emprego propia dun modelo de desenvolvemento económico social e sostible.

Taula d’Entitats

A Taula d’Entitats del Tercer Sector en Catalunya compareceu a este foro como rede convidada. Durante a xornada matinal, os seus membros Josep Serrano e Belén Castán disertaron sobre “O valor engadido do Terceiro Sector na prestación de servizos públicos” desde a experiencia acumulada pola Taula.

Belén Castán destacou que “as entidades do Terceiro Sector Social non son meras prestadoras de servizos, senón que teñen un papel moi importante na economía e traballan por vehicular a voz das persoas máis vulnerables”. A xuízo da poñente, estas organizacións “detectan necesidades emerxentes, son xeradoras de valores e crean capital social e riqueza que retorna os beneficios á sociedade”.

Amarante denuncia a falta de control sobre os paraísos fiscais en plena crise

Coa chegada do verán en Amarante sairemos á rúa das cidades de Compostela e Vigo para dencuniar a existencia de paraísos fiscais e o seu uso indiscriminado por bancos e transnacionais. A pesar das declaracións do G-20 en anteriores xuntanzas nas que se anunciara un maior control dos estados offshore, na declaración de Toronto do 27 de Xuño de 2010 faise evidente a falta de compromiso dos 20 ante este tema.

A actividade está enmarcada na *Campaña de Finanzas Éticas* que Amarante coordina en Galicia e a través da que se pretende denunciar ante a sociedade os abusos da banca convencional que especula cos xuros das persoas aforradoras e recibe grandes cantidades de cartos das arcas públicas para compensar as [uas perdas. Os paraísos fiscais son outro xeito de especulación e de fuga de capitais utilizados pola industria financeira, mentras a maior parte da poboación vive días de austeridade e o aumento do desemprego como futuro máis que posible.

A pesar de que non hai datos exactos sobre o número total de paraísos fiscais, segundo a OCDE e Tax Justice Network a cifra pode ir dende os 40 ata os 72, contando cerca nosa con algúns deles, como por exemplo Gibraltar ou Andorra. Pero non son estas as únicas cifras: o valor das perdas por evasión a paraísos fiscais ascenden a 250.000 millóns de dólares. Mentras o número de persoas en situación de pobreza aumentan de 1000 millóns a 1400 millóns (datos do banco mundial).

Falecen catro cooperantes nun autobus despeñado nun barranco en Perú

As autoridades peruanas identificaron ás catro mulleres falecidas no accidente de tráfico ocorrido a tarde deste martes (madrugada de hoxe mércores en España) nos inmediacións do centro arqueolóxico de Pisac, preto da cidade de Cuzco (sur), en que tamén resultaron feridas outras seis persoas, cinco delas de nacionalidade española.

A Policía Nacional de Perú identificou as falecidas como Lorena Herrero Sevillano (27 anos), M.J.S.R. (15 anos), Lidia Monjas Sierra (36 anos) e Soraya Masías González (30 anos), informa a axencia estatal Andina. As vítimas foron identificadas polo fiscal Víctor Barriga, que se trasladou ao lugar do accidente para proceder ao levantamento dos cadáveres.

As falecidas eran cooperantes pertencentes a diversa ONG española que se encontraban na zona levando a Cabó proxecto de cooperación na zona, informou Barriga en breve diálogo cos medios. Non obstante, algúns medios de comunicación indicaron que poderían estar facendo turismo no momento do accidente.

O accidente produciuse arredor das deste 17.30 martes hora local (00.30 do mércores na España peninsular) cando o vehículo en que viaxaban os cooperantes españois saiuse da estrada por causas que aínda se investigan e precipitouse por un barranco duns 200 metros de profundidade.

No vehículo, que pertencía á ONG local 'Sementando', coa que colaboraban os cidadáns españois, viaxaban outras seis persoas que resultaron feridas, e que foron trasladadas a centros médicos da cidade de Cuzco.

Cinco dos feridos son os cidadáns españois Silvia Albert Cruzano de 32 anos; Dolores Sánchez Pérez (64); Alan Boluda Satega (35), Sergio Serrá Barbera (34) e Marta Diez (22), segundo Andina. O outro, que era o condutor do vehículo, é o cidadán peruano Marco Antonio Cajavilca de la Cruz, de 36 anos.

A aplicación práctica: o reto primordial para acadar a eficacia da axuda

O Foro A eficacia das Organizacións da Sociedade Civil Europea clausura dous días de intensa reflexión e intercambio, acentuando a importancia do traballo de incidencia política e o fortalecemento das redes Norte – Sur como principais retos para lograr os compromisos da eficacia da axuda. A Comisión Europea, a Coordinadora Europea de ONG para o Desenvolvemento (CONCORD) e máis de 25 plataformas estatais participaron no encontro.

A segunda xornada do Foro A eficacia das Organizacións da Sociedade Civil Europea no Desenvolvemento puxo o punto final a este evento extraendo unha lectura positiva do espazo de encontro e de reflexión xerado estes dous días no Centro Social de Caixanova de Santiago de Compostela. Os participantes, pertencentes a máis de 70 organizacións da sociedade civil europea, compartiron nos diferentes grupos de traballo e nas sesións plenarias programadas, as críticas, as propostas e os diferentes puntos de vista que suscitaron os seis temas que se abordaron para tratar a eficacia da Axuda en varias das súas dimensións.

Segundo expuxo Eduardo Sánchez, presidente da Coordinadora de ONG para o Desenvolvemento - España, o foro converteuse ao longo de dous días nun bo espazo de traballo e de intercambio de experiencias no que se comprobaron os diferentes niveis de reflexión das distintas organizacións que conformaron o Foro. Na clausura do Foro, Sánchez fixo fincapé nas conclusións máis destacadas que tiveron lugar nos diferentes grupos de traballo que se celebraron ao longo do día de onte. En materia de transparencia e rendición de contas, Sánchez considerou que os niveis de reflexión das organización estatais avanzaron moito nos últimos anos e tamén a aplicación de estratexias de transparencia. No relacionado coa transversalización do xénero e os dereitos humanos nos proxectos de cooperación internacional, o avance máis importante produciuse en termos teóricos que é preciso trasladar ás accións concretas e na práctica diaria das propias OSC. Finalmente, o presidente da Coordinadora Estatal destacou que o reto principal atópase no eido da incidencia política e no traballo en rede (especialmente Norte-Sur) imprescindibles para fortalecer as intervencións a nivel global.

Intervida asina un convenio de colaboración coa OMS que reforzará a súa acción social en tres estados de India

Intervida dobra a súa acción social en India grazas a un acordo de colaboración coa OMS.

Trátase dun proxecto de desenvolvemento infantil para menores en contextos de pobreza nos estados de Maharastra, Hariana e Rajastán. Actualmente uns 200 millóns de nenos e nenas en todo o mundo non alcanzan o seu desenvolvemento potencial, segundo a OMS. O obxectivo é promover o pleno desenvolvemento na primeira infancia. Para iso deseñáronse un conxunto de intervencións coas que se formará de xeito continuo aos adultos que están en contacto con estes nenos, xa sexa pais, nais, traballadores da comunidade ou profesionais da saúde. Ensinaráselles a mellorar as prácticas alimentarias, a reafirmar os lazos e o afecto entre pais e fillos e a previr enfermidades. Tamén se traballará a atención afectiva e a estimulación temperá a través do xogo e a comunicación.

As dúas organizacións pretenden dar apoio a todos os nenos, nenas e mozos, pero en especial aos que viven na pobreza ou sofren desnutrición, dous factores que, de non ser evitados, implicarán que non alcancen o seu pleno potencial e un normal desenvolvemento na súa vida adulta. Este proxecto pretende dar outra oportunidade aos nenos e as nenas que polo mero feito de nacer en contextos de pobreza teñen menos oportunidades de desenvolvemento, tanto físico como socioemocional.

Conseguir que os nenos e as nenas crezan sans, desenvolvan todo o seu potencial humano e se beneficien de máis oportunidades na vida é un dos obxectivos nos que Intervida traballa día a día a través dos seus proxectos de desenvolvemento nas comunidades nas que actúa.

Intervida chega a Galicia

Intervida abre unha nova delegación en Galicia co obxectivo de achegarse aos seus padriños/ás, socios/ás colaboradores/ás e á sociedade galega en xeral. Deste xeito, a ONG normaliza unha relación que pretende ser o máis próxima posible coa sociedade civil, as institucións públicas e os medios de comunicación galegos, dotando a delegación de autonomía plena para unha xestión eficaz.

Para Intervida é un obxectivo básico o arraigamento territorial e a proximidade para fomentar unha boa relación cos colaboradores da entidade, compartindo con eles os anhelos que moven os nosos proxectos, ideas e accións no amplo campo da cooperación e a educación para o desenvolvemento.

Á fronte da delegación sitúase Mónica Viqueira, diplomada en Relacións Públicas e Publicidade, con experiencia previa no ámbito comunicativo e de mercadotecnia social. A súa misión será dinamizar o voluntariado galego e desenvolver políticas e accións propias de educación para o desenvolvemento.

A ONG suma así unha nova sede ás existentes en Cataluña, País Vasco, Madrid e Andalucía e consolida o seu proxecto de aproximarse aos seus socios e colaboradores e reflectir, na súa forma de actuación, a pluralidade cultural, política e social propia do Estado.

A aplicación práctica: o reto primordial para acadar a eficacia da axuda

O Foro A eficacia das Organizacións da Sociedade Civil Europea clausura dous días de intensa reflexión e intercambio, acentuando a importancia do traballo de incidencia política e o fortalecemento das redes Norte – Sur como principais retos para lograr os compromisos da eficacia da axuda. A Comisión Europea, a Coordinadora Europea de ONG para o Desenvolvemento (CONCORD) e máis de 25 plataformas estatais participaron no encontro.

A segunda xornada do Foro A eficacia das Organizacións da Sociedade Civil Europea no Desenvolvemento celebrada ao longo do día de onte, puxo o punto final a este evento extraendo unha lectura positiva do espazo de encontro e de reflexión xerado estes dous días no Centro Social de Caixanova de Santiago de Compostela. Os participantes, pertencentes a máis de 70 organizacións da sociedade civil europea, compartiron nos diferentes grupos de traballo e nas sesións plenarias programadas, as críticas, as propostas e os diferentes puntos de vista que suscitaron os seis temas que se abordaron para tratar a eficacia da Axuda en varias das súas dimensións.

Segundo expuxo Eduardo Sánchez, presidente da Coordinadora de ONG para o Desenvolvemento - España, o foro converteuse ao longo de dous días nun bo espazo de traballo e de intercambio de experiencias no que se comprobaron os diferentes niveis de reflexión das distintas organizacións que conformaron o Foro.

Na clausura do Foro, Sánchez fixo fincapé nas conclusións máis destacadas que tiveron lugar nos diferentes grupos de traballo que se celebraron ao longo do día de onte. En materia de transparencia e rendición de contas, Sánchez considerou que os niveis de reflexión das organización estatais avanzaron moito nos últimos anos e tamén a aplicación de estratexias de transparencia.

No relacionado coa transversalización do xénero e os dereitos humanos nos proxectos de cooperación internacional, o avance máis importante produciuse en termos teóricos que é preciso trasladar ás accións concretas e na práctica diaria das propias OSC. Finalmente, o presidente da Coordinadora Estatal destacou que o reto principal atópase no eido da incidencia política e no traballo en rede (especialmente Norte-Sur) imprescindibles para fortalecer as intervencións a nivel global.